Krynycia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krynycia
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Lviv Oblast.png tarnopolski
Rejon monasterzyski
Wysokość 279 m n.p.m.
Nr kierunkowy +380 3241
Kod pocztowy 81643
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu tarnopolskiego
Krynycia
Krynycia
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Krynycia
Krynycia
Ziemia49°03′19″N 25°06′27″E/49,055278 25,107500
Portal Portal Ukraina

Krynycia (do 1978 r. Korościatyn, ukr. Криниця) – wieś w rejonie monasterzyskim w obwodu tarnopolskiego na Ukrainie. Położona w środkowej części rejonu, przy drodze z Iwano-Frankiwska do Buczacza. Wieś w 2001 liczyła 631 osób.

Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1454.

Korościatyn był w 1939 r. wsią czysto polską zamieszkałą przez 206 polskich rodzin. 28 lutego 1944 r. około godziny osiemnastej wieś została napadnięta przez oddziały Ukraińskiej Powstańczej Armii (UPA) wspierane przez okoliczną ludność ukraińską. Podczas rzezi na stacji kolejowej i we wsi zamordowano łącznie 156 osób[1], w tym kilkanaścioro dzieci w wieku od 4 do 12 lat. Udało się ustalić tożsamość jedynie 117 zabitych. Spaleniu uległy wszystkie zabudowania oprócz kościoła i plebanii.

1 marca Niemcy sfilmowali zgliszcza wsi i wykonali zdjęcia ofiar. Następnego dnia większość z nich pochowano na cmentarzu w Korościatynie we wspólnej mogile oznaczonej dziś drewnianym krzyżem bez żadnych napisów. Polacy, którzy ocaleli z rzezi, przenieśli się do Monasterzysk. Na ich miejscu po 1945 osadzono Łemków spod Krynicy, którzy nadali wsi obecną nazwę.

 Osobny artykuł: Zbrodnia w Korościatynie.

We wsi znajduje się dawny kościół rzymskokatolicki pw. Narodzenia Matki Boskiej z początku XX wieku. Jest to budowla na planie krzyża, z wielobocznie zamkniętym prezbiterium oraz krótkimi ramionami transeptu. Fasadę zwieńczoną krzywoliniowym szczytem flankują dwie wieże zakończone neobarokowymi hełmami. Świątynia, służąca po wojnie jako magazyn, została po 1990 r. wyremontowana i przekształcona w greckokatolicką cerkiew Narodzenia Matki Bożej[2]. Od 2001 w uroczysku „Byczowa” obok chutora Dubrowycia co roku odbywa się festiwal Dzwony Łemkiwszczyny.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Rąkowski podaje liczbę 157
  2. Grzegorz Rąkowski: Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie zachodniej. Część II: Podole. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2006, s. 301.

Bibliografia[edytuj]

  • Andrzej Betlej. Kościoł parafialny p. w. Narodzenia Najśw. Panny Marii w Korościatynie. W: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego. T. 18. Kraków: «Antykwa», drukarnia «Skleniarz», 2010. — Cz. I, 386 s., 509 il. — ​ISBN 978-83-89273-79-6​.

Linki zewnętrzne[edytuj]