Rejon starokonstantynowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
starokonstantynowski
Rejon
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Siedziba Starokonstantynów
Powierzchnia 1210 km²
Populacja (2017)
• liczba ludności

28 483[1]
Położenie na mapie
Położenie na mapie
Portal Portal Ukraina

Rejon starokonstantynowski – jednostka administracyjna wchodząca w skład obwodu chmielnickiego Ukrainy.

Rejon utworzony w 1923 z części powierzchni dawnych powiatów powiatu starokonstantynowskiego i zasławskiego, ma powierzchnię 1210 km² i liczy około 29 tysięcy mieszkańców. Siedzibą władz rejonu jest Starokonstantynów.

Na terenie rejonu znajdują się 1 miejska rada i 30 silskich rad, obejmujących w sumie 97 miejscowości.

Miejscowości rejonu[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Чисельність населення (за оцінкою) на 1 квітня 2017 року // Головне управління статистики у Хмельницькій області
  2. Łaszki 2.), wś, powiat zasławski w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. V: Kutowa Wola – Malczyce. Warszawa 1884.
  3. Łaszki 2.), wś, powiat zasławski, gm. Butowce w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.
  4. Hryhorówka (3), powiat starokonstantynowski w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
  5. Hrehorówka, pow. starokonstantynowski w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VIII: Perepiatycha – Pożajście. Warszawa 1887.
  6. Napadówka 4.), par. Butowce w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VI: Malczyce – Netreba. Warszawa 1885.
  7. Napadówka 2.), par.Butowce w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.
  8. Orzechówka, wś, pow. zasławski, gm. Butowce w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.
  9. Pisarzówka 7.) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VIII: Perepiatycha – Pożajście. Warszawa 1887.
  10. Semerynki, pow. starokonstantynowski w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochaczew. Warszawa 1889.