Kung Fu Fighting

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kung Fu Fighting
Singel Carl Douglas
z albumu Kung Fu Fighting and Other Great Love Songs
Wydany 1974
Nagrywany 1974
Gatunek discofunk
Długość 3:15
Wydawnictwo Pye Records (UK, Kanada)
20th Century Records (USA)
Producent Biddu Appaiah
Format płyta winylowa
Kompozytor Biddu
Twórca tekstu Carl Douglas
Singel po singlu
Kung Fu Fighting
Singel Bus Stop
z albumu Ticket to Ride
Wydany 1998
Nagrywany 1998
Gatunek alternatywny hip-hop
Długość 17:00
Wydawnictwo All Around the World (Wlk. Brytania)
Producent Graham Turner
Mark Hall
Format CD, płyta winylowa
Twórca tekstu Carl Douglas
Singel po singlu

Kung Fu Fighting” – piosenka disco napisana i po raz pierwszy nagrana przez Carla Douglasa. Jej kompozytorem oraz producentem był Biddu. Wydany w 1974 r. singiel szybko dotarł na szczyt amerykańskich i brytyjskich list przebojów, otrzymał złoty certyfikat od RIAA oraz zdobył Nagrodę Grammy. Utwór spopularyzował też muzykę disco. Na całym świecie sprzedano jedenaście milionów singli, co było jednym z najlepszych wyników wszech czasów[1].

Produkcja i wydanie[edytuj | edytuj kod]

Początkowo producent muzyczny, Biddu chciał wydać singiel z utworem „I Want to Give You My Everything” (napisanym przez Larry’ego Weissa i wykonanym przez Carla Douglasa)[2], ale potrzebował jeszcze piosenki na stronę B. Zapytał więc Douglasa, czy ma jakieś teksty, które można byłoby wykorzystać. Muzyk pokazał mu kilka z nich, a Biddu wybrał to nazwane później „Kung Fu Fighting” i skomponował do niego muzykę[3].

Po blisko dwugodzinnej sesji, w czasie której nagrywano utwór „I Want to Give You My Everything” i krótkiej przerwie, zabrano się za „Kung Fu Fighting”. Nagrano go w ciągu zaledwie ostatnich dziesięciu minut studyjnego czasu[3]. I choć był to utwór przeznaczony na stronę B, to Robin Blanchflower z wytwórni Pye Records, po wysłuchaniu obu piosenek uznał, że należy go dać na stronę A.[1]

Przez pierwsze pięć tygodni od momentu wydania, utwór w ogóle nie był grany przez stacje radiowe, a sam krążek sprzedawał się dość słabo. Zyskiwał za to popularność w klubach tanecznych[3], aż 17 sierpnia 1974 r. znalazł się na czterdziestym drugim miejscu brytyjskiej listy przebojów. Na szczyt dotarł 21 września i utrzymał się na nim przez trzy tygodnie. Ten sukces sprawił, że singiel wydano też w Stanach, gdzie szybko znalazł się na pierwszym miejscu listy przebojów magazynu Billboard[3]. Ostatecznie płyta rozeszła się w jedenastu milionach egzemplarzy na całym świecie i była numerem jeden m.in. w Niemczech, Włoszech, Irlandii i Australii.

Wersje innych wykonawców[edytuj | edytuj kod]

Popularność jaką odniosła piosenka „Kung Fu Fighting” w wykonaniu Carla Douglasa, zainspirowała wielu wykonawców na całym świecie do włączenia go do swojego repertuaru lub nagrania własnej wersji.

  • W 1990 r. brazylijski piosenkarz Fernanda Abreu umieścił, jako bonus, swoją wersję „Kung Fu Fighting” na płycie SLA Radical Dance Disco Club.
  • Ponieważ piosenka jest bardzo popularna na Jamajce, wielu tamtejszych muzyków reggae, takich jak: Lloyd Parks, The Maroons, The Cimarons, czy Pluto Shervington nagrało własne wersje.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]