Kurt Ludwig Burgsdorff

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kurt Ludwig Ehrenreich von Burgsdorff (ur. 16 grudnia 1886 w Chemnitz, zm. 1962) - nazista, hitlerowski ostatni gubernator dystryktu krakowskiego Generalnego Gubernatorstwa.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny urzędników samorządowych w Lipsku. Zarówno jego dziadek jak i ojciec pełnili tam obowiązki starostów okręgowych (Kreishauptmann). Uczęszczał do gimnazjum w Dreźnie, a potem studiował nauki prawne w Grenoble, Freibergu i Lipsku. W roku 1911 otrzymał tytuł doktora praw za pracę na temat wymiaru sprawiedliwości w koloniach. W 1914 został mianowany asesorem Konsystorza Krajowego Kościoła Ewangielicko-Luterańskiego w Dreźnie. W latach 1914 do 1918 brał udział w I wojnie światowej i został odznaczony Krzyżem Żelaznym I klasy. Opuścił armię w stopniu kapitana rezerwy[1].

W 1921 został dyrektorem uzdrowiska państwowego Bad Elster, a od 1928 został urzędującym starostą Löbau. Był współzałożycielem Niemieckiej Partii Ludowej (DNVP). W marcu 1933 został powołany na komisarycznego starostę okręgu lipskiego, po czym wstąpił do NSDAP. Był członkiem SA i osiągnął tam stopień SA-Brigadeführera.[potrzebny przypis] W latach 1933-37 był kierownikiem jednego z wydziałów w saksońskim ministerstwie spraw wewnętrznych. W 1938 został powołany na kierownika urzędu namiestnika Rzeszy w Wiedniu. W latach 1939-42 był zastępcą sekretarza stanu Protektora Czech i Moraw[2]. Od marca 1942 do listopada 1943 roku powołany do Wehrmachtu otrzymując podczas służby Krzyż Rycerski.[potrzebny przypis] Od 1 grudnia 1943 do 17 stycznia 1945 pełnił funkcję gubernatora dystryktu Kraków w Generalnym Gubernatorstwie[3][4]. Równocześnie był kierownikiem organizacji partyjnej NSDAP w dystrykcie krakowskim.[potrzebny przypis]

Schwytany po zakończeniu wojny przez aliantów i wydany władzom polskim. Sąd Okręgowy w Krakowie wyrokiem z 6 grudnia 1948 skazał Burgsdorffa na karę 3 lat więzienia[4]. Po odbyciu kary został deportowany do RFN.[potrzebny przypis]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Manuela von Papen, Herz, Patrick: Ein Prozess – vier Sprachen. Übersetzen und Dolmetschen im Prozess gegen die Hauptkriegsverbrecher vor dem Internationalen Militärgerichtshof Nürnberg, 20. November 1945–1. Oktober 1946, „Informationen Deutsch als Fremdsprache”, 40 (2-3), 2013, s. 225–228, DOI10.1515/infodaf-2013-2-346, ISSN 2511-0853 [dostęp 2018-12-02].
  2. Burgsdorff, Karl Ludwig v.. W: Das Diensttagebuch des deutschen Generalgouverneurs in Polen 1939-1945. Werner Präg, Wolfgang Jacobmeyer (hrsg.). Deutsche Verlags-Anstalt, 1975, s. 946.
  3. "Okupacja i ruch oporu w Dzienniku Hansa Franka 1939-1945" KIW, Warszawa 1972
  4. a b Ryszard Kotarba. Zamordowanie rodziny gen. bryg. Bernarda Monda przez Niemców w 1943 r.. „Przegląd Archiwalny Instytutu Pamięci Narodowej”. 4, s. 378, 2011. ISSN 1899-1254.