Kwaśna buczyna górska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kwaśna buczyna górska (Luzulo nemorosae-Fagetum syn. Luzulo luzuloides-Fagetum) – ubogie florystycznie zbiorowisko roślinne, w typie siedliskowym lasu mieszanego świeżego lub wilgotnego, z dominacją buka zwyczajnego w drzewostanie, z domieszką: jawora, świerka, czasem jodły.

Kwaśna buczyna górska jest głównym zbiorowiskiem roślinnym na glebach typu rankeru lub oligotroficznego pokrywających ubogie z natury podłoże skał bezwęglanowych. Występuje w piętrze leśnym regla dolnego gór Europy Środkowej. Runo jest florystycznie ubogie ze znacznym udziałem roślin acidofilnych, ma najczęściej postać trawiasto-mszystą, z dominacją trzcinnika lub krzewinkową z dominacją borówki czernicy. Charakterystyczną cechą jest obfite występowanie kosmatki gajowej oraz udział gatunków górskich, takich jak np.: starzec Fuchsa czy przenęt purpurowy.

Pod względem lokalno-siedliskowym zespół kwaśnej buczyny zróżnicowany jest na trzy jednostki w randze podzespołu: