Labancowie
Wygląd
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/df/Kuruc_labanc_csatajelenet1.jpg/220px-Kuruc_labanc_csatajelenet1.jpg)
Labancowie, łabańcy[1] (węg. labancok) – określenie zwolenników dworu austriackiego oraz węgierskich żołnierzy wiernych cesarzowi w XVI–XVIII wieku, stosowane głównie w czasie powstania Thökölyego (1672−1685) i powstania Rakoczego (1703–1711). Przeciwieństwem labanców byli kurucowie.
Jest kilka hipotez co do etymologii słowa labanc:
- może pochodzić od słów lobonc, loboncos, które było określeniem dużej peruki na dworze austriackim,
- może pochodzić też od słowa lafanc, które oznacza flejtucha, ślamazarę, obszarpańca,
- pochodzenia dopatruje się też w słowie lobbancs, które można przetłumaczyć jako zapalny, gorączkowy.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Słownik języka polskiego. Ułożony pod redakcją Jana Karłowicza, Adama Kryńskiego i Władysława Niedźwiedzkiego. T. II: H–M. Warszawa: 1900, s. 784.