Lampart amurski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lampart amurski
Panthera pardus orientalis[1]
(Schlegel, 1857)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina kotowate
Rodzaj lampart
Gatunek lampart plamisty
Podgatunek lampart amurski
Synonimy
  • Panthera pardus amurensi
Zasięg występowania
Mapa występowania

     zasięg historyczny

Lampart amurski (Panthera pardus orientalis) – podgatunek lamparta plamistego, ssaka z rodziny kotowatych (Felidae), występujący na Rosyjskim Dalekim Wschodzie, głównie w Parku Narodowym „Ziemia Leoparda”, oraz w północno-wschodnich Chinach. Kiedyś występował także na Półwyspie Koreańskim, jednak już się go tam nie spotyka. Jest to jeden z najbardziej zagrożonych gatunków ssaków drapieżnych na świecie.

Amur Leopard Pittsburgh Zoo.jpg

Lampart amurski jest samotnikiem, prowadzi nocny tryb życia. Dłuższe i szersze niż u innych lampartów łapy ułatwiają mu poruszanie się po śniegu. Dorosłe osobniki ważą przeważnie ok. 40–50 kg, ale znane są też takie, które osiągnęły masę 75 kg. Żywi się głównie jeleniowatymi i mniejszymi ssakami. P. p. orientalis ma najniższy poziom zmienności genetycznej ze wszystkich podgatunków lamparta[2].

Badania genetyczne w oparciu o markery molekularne potwierdziły status podgatunku dla P. p. orientalis[3].

Status i ochrona[edytuj | edytuj kod]

W 1996 zaliczony do kategorii CR (krytycznie zagrożony) Czerwonej Księgi IUCN pod nazwą Panthera pardus ssp. orientalis[4]. Obecnie nie jest osobno klasyfikowany przez IUCN.

Jego głównym wrogiem jest człowiek – jeden lampart jest wart 50 tysięcy dolarów, co więcej, siedliska tych zwierząt są masowo niszczone przez nielegalny przemysł drzewny.

W 1998 liczebność populacji oszacowano na 50 dorosłych osobników (Aramilev et al. 1998, Miquelle 1998). W 2000 roku żyło zaledwie około 30 osobników w Rosji oraz dwa w Chinach[5]. W 2007 uznany za wymarłego w Chinach i na Półwyspie Koreańskim[4]. Aby uratować populację lamparta amurskiego w Rosji i Chinach uruchomiono programy reintrodukcji, dzięki czemu jego liczebność wzrasta. W 2017 roku w samym Parku Narodowym „Ziemia Leoparda” liczebność dzikiej populacji zwiększyła się do 103 osobników (84 dorosłych i 19 kociąt)[6]. W 2018 w Chinach stwierdzono co najmniej 47 osobników[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Panthera pardus orientalis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Olga Uphyrkina, Dale Miquelle, Howard Quigley, C. Driscoll, Stephen J. O'Brien. Conservation genetics of the Far Eastern leopard (Panthera pardus orientalis). „Journal of Heredity”. 93 (5), s. 303-311, 2002 (ang.). 
  3. Olga Uphyrkina, Warren E. Johnson, Howard Quigley, Dale Miquelle, Laurie Marker, Mitchel Bush, Stephen J. O’Brien. Phylogenetics, genome diversity and origin of modern leopard, Panthera pardus. „Molecular Ecology”. 10, s. 2617-2633, 2001. PMID: 11883877 (ang.). 
  4. a b Jackson, P. & Nowell, K.: Panthera pardus ssp. orientalis. W: The IUCN Red List of Threatened Species 2008 [on-line]. 2008. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-22)].
  5. Land of the Big Cats: China and Russia collaborate in comeback (ang.). W: chinadialogue [on-line]. 2019-11-27. [dostęp 2020-05-29].
  6. Число редчайших кошек на «Земле леопарда» возросло, leopard-land.ru [dostęp 2020-02-06].
  7. China (ang.). WildCats Conservation Alliance. [dostęp 2020-05-29].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Amur Leopard (ang.). ALTA Amur Leopard Conservation. [dostęp 6 sierpnia 2011].