Lokata terminowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Lokata terminowa – jest to umowa między bankiem a klientem dotycząca lokowania środków pieniężnych zawierana na czas określony. Bank zobowiązuje się wypłacić kapitał wraz z odsetkami na koniec okresu umowy.

Lokaty dzielą się na odnawialne i nieodnawialne. Przy pierwszej opcji po upływie terminu lokata jest automatycznie odnawiana. W przypadku tych drugich po upływie terminu środki zostają zwrócone klientowi.

Klient, który podejmie środki przed terminem okresu lokaty ponosi konsekwencje, z reguły w postaci utraty części bądź całości nagromadzonych odsetek[1].

Standardowa lokata to produkt obarczony niskim ryzykiem, ponieważ zgodnie z obowiązującym w Polsce prawem bankowym wszystkie zdeponowane w bankach środki są chronione na mocy ustawy przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • M. Kachniewski, B. Majewski, P. Wasilewski: Rynek kapitałowy i giełda papierów wartościowych, Warszawa: Fundacja Edukacji Rynku Kapitałowego, 2008. ISBN 8392260791.
  • E. Bogacka-Kisiel (red.): Finanse osobiste, Warszawa: PWN, 2012. ISBN 9788301169749.