Lokata terminowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Lokata terminowa – jest to umowa między oferentem lokaty a klientem dotycząca lokowania środków pieniężnych zawierana na czas określony. Oferent lokaty zobowiązuje się wypłacić kapitał wraz z odsetkami na koniec okresu umowy.

Lokaty dzielą się na odnawialne i nieodnawialne. Przy pierwszej opcji po upływie terminu lokata jest automatycznie odnawiana. W przypadku tych drugich po upływie terminu środki zostają zwrócone klientowi.

Klient, który podejmie środki przed terminem okresu lokaty, ponosi konsekwencje, z reguły w postaci utraty części bądź całości nagromadzonych odsetek[1].

Do lokaty nie można dopłacać środków w trakcie jej trwania. Operacje takie można wykonać korzystając z konta oszczędnościowego.

Standardowa lokata to produkt obarczony niskim ryzykiem, ponieważ zgodnie z obowiązującym w Polsce prawem bankowym zdeponowane w bankach środki nieprzekraczające równowartości 100 tys. euro są chronione na mocy ustawy przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny[2]. Zgromadzone na lokacie środki powyżej tej kwoty można odzyskać w wypadku upadku banku w drodze postępowania upadłościowego.

Lokata zakładana w banku za granicą podlega regulacjom gwarancji kapitału na podstawie przepisów prawa kraju, w którym bank ma siedzibę.[3]

Oprocentowanie lokaty terminowej ściśle związane jest ze zjawiskiem inflacji.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Wcześniejsze zerwanie lokaty – Lokaty.pl [dostęp 2016-08-01] (pol.).
  2. Gwarancja bezpieczeństwa lokaty – Lokaty.pl [dostęp 2016-08-01] (pol.).
  3. Co to jest lokata bankowa i jak z niej korzystać? - praktyczny poradnik, „Polakoszczedza.pl”, 5 lipca 2017 [dostęp 2017-07-05] (pol.).

Bibliografia[edytuj]

  • M. Kachniewski, B. Majewski, P. Wasilewski: Rynek kapitałowy i giełda papierów wartościowych, Warszawa: Fundacja Edukacji Rynku Kapitałowego, 2008. ​ISBN 8392260791​.
  • E. Bogacka-Kisiel (red.): Finanse osobiste, Warszawa: PWN, 2012. ​ISBN 9788301169749​.