Ludwik Hoffman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ludwik Hoffman (ur. 15 kwietnia 1923 w Drohobyczu, zm. 24 lipca 2010 w Berlinie) – polski działacz społeczności żydowskiej w Wałbrzychu, wieloletni przewodniczący wałbrzyskiego oddziału Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w Polsce i wałbrzyskiej filii Gminy Wyznaniowej Żydowskiej we Wrocławiu.

Urodził się w Drohobyczu w rodzinie żydowskiej, jako syn Natana Hoffmana (1878–1942) i Sabiny z domu Sztegman (1873–1926); miał siostrę Stellę (ur. 1926). Podczas II wojny światowej więzień getta w Truskawcu i obozów w Płaszowie i Groß-Rosen[1]. Zakończenia wojny i wyzwolenia doczekał w wałbrzyskiej filii Gross-Rosen przy ulicy Królewieckiej.

Po zakończeniu wojny zamieszkał w Wałbrzychu, gdzie przez wiele lat pracował w handlu, m.in. w Wałbrzyskim Przedsiębiorstwie Handlu Wewnętrznego i Państwowym Domu Towarowym Centrum. Od lat 70. aktywnie działał w wałbrzyskim oddziale Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w Polsce, którego był wieloletnim przewodniczącym, pod koniec życia honorowym przewodniczącym i gdzie pracował jako instruktor do spraw kultury. W Zarządzie Głównym tej organizacji był przez wiele lat członkiem sądu koleżeńskiego.

Zmarł w Berlinie, gdzie przebywał na zjeździe byłych więźniów hitlerowskich obozów koncentracyjnych. Pochowany został 4 sierpnia na cmentarzu żydowskim przy ulicy Moniuszki w Wałbrzychu[2].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zanim ucichł różnojęzyczny gwar. Akuszerowie polskiego Wałbrzycha (pol.). historycy.pl. [dostęp 2010-08-02].
  2. Nekrolog Ludwika Hoffmana (pol.). nekrologi.net. [dostęp 2016-09-22].