Małgorzata czeska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Małgorzata czeska[1] (ur. 21 lutego 1296 zapewne w Pradze; zm. 8 kwietnia 1322 w Hradcu Královym) – królewna czeska, księżna brzesko-legnicka.

Małgorzata była córka króla Czech i Polski Wacława II i jego pierwszej żony Guty. Zapewne w styczniu 1303 poślubiła księcia brzesko-legnickiego Bolesława III Rozrzutnego. Małżeństwo miało początkowo charakter formalny z powodu zbyt młodego wieku nowożeńców (Bolesław miał 11 lat, Małgorzata niecałe 7). Dopełnienie nastąpiło zapewne w latach 1308-1310.

Małgorzata nie otrzymała stosownego wiana. W 1308 jej mąż opanował księstwo opawskie. W maju 1311 Bolesław Rozrzutny zawarł w Ołomuńcu układ ze swoim szwagrem królem czeskim Janem Luksemburskim. Na jego mocy w zamian za 8000 grzywien zwrócił księstwo opawskie Czechom i zrezygnował z posagu żony. Odpowiedni dokument wystawił Bolesław w Ołomuńcu 11 czerwca 1311.

Małgorzata zmarła przy porodzie syna Mikołaja. Została pochowana w klasztorze w Zbrasławiu. Po śmierci żony Bolesław Rozrzutny ożenił się ponownie w 1326 z Karzyną Šubić, córką bana Chorwacji Mladena II.

Małgorzata i Bolesław III Rozrzutny mieli 3 synów:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Leksykon Piastów, red. Szczur, Ożóg, 1999.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]