Marek Kudasiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marek Kudasiewicz
Chytry Kot
Data urodzenia

1934

Data śmierci

17 grudnia 2021[1]

Stopień harcerski

harcmistrz

Organizacja harcerska

Związek Harcerstwa Polskiego, Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej

komandor Szczepów Lotniczych im. Franciszka Żwirki i Stanisława Wigury w Krakowie
Okres sprawowania

od 1976

Następca

Lech Stachura

szczepowy Szczepu Lotniczego „Srebrzystych Ptaków”
Okres sprawowania

od 1979
do 1985

kierownik Wydziału Harcerskiego Komendy Chorągwi Krakowskiej ZHP
Okres sprawowania

od 1982
do 1985

zastępca komendanta hufca Kraków-Krowodrza
Okres sprawowania

od 1977
do 1980

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Brązowy Krzyż Zasługi Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Złoty Krzyż „Za Zasługi dla ZHP”

Marek Włodzimierz Kudasiewicz (ur. 1934, zm. 17 grudnia 2021) – instruktor harcerski, z wykształcenia inżynier ceramik, autor książek o metodyce harcerskiej, szczepowy i komandor drużyn lotniczych w Krakowie, harcmistrz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wstąpił do ZHP 10 czerwca 1945 do 83 Zagłębiowskiej Drużyny Harcerzy im. Jana III Sobieskiego w Dąbrowie Górniczej, a później do 107 Warszawskiej Drużynie Harcerzy we Włochach k. Warszawy.

Z 19 Krakowską Drużyną Harcerzy im. Żwirki i Wigury związany jest nieprzerwanie od 1957, kiedy to na polecenie władz harcerskich reaktywował drużynę w Szkole Podstawowej nr 33 przy ulicy Konarskiego. Drużyna ta przyjęła numer i tradycje wcześniejszej 19 Drużyny Harcerzy im. Żwirki i Wigury.

Pełnił kolejno funkcje drużynowego, komendanta Szczepu Lotniczego, zastępcy komendanta Szczepu „Słoneczne Drogi” ds. Programowych, przewodniczącego kręgu instruktorskiego, komendanta Szczepu „Srebrzyste Ptaki”, a od 1977 r. komandora Szczepów Lotniczych im. Franciszka Żwirki i Stanisława Wigury w Krakowie (komandorię powołały szczepy lotnicze: „Gwiaździsty Szlak”, „Słoneczne Drogi” i „Srebrzyste Ptaki”). Niezależnie od działalności w szczepie aktywnie udzielał się w innych instancjach harcerskich, pełniąc m.in. funkcje kierownika referatu drużyn młodszych męskich i zastępcy komendanta hufca Kleparz-Łobzów, zastępcy komendanta Hufca Krowodrza ds. programowych, kierownika Wydziału Harcerskiego Komendy Chorągwi Krakowskiej oraz członka Rady Chorągwi. Szczególnie udzielał się na polu kształcenia młodej kadry instruktorskiej, m.in. w krakowskiej Chorągwianej Szkole Instruktorów – był komendantem i członkiem kadry licznych kursów instruktorskich. Był delegatem na VI i VII Zjazd ZHP. Reprezentował krakowską „Dziewiętnastkę” w Kręgu Instruktorów Harcerskich im. A. Małkowskiego.

Autor poradników-podręczników metodycznych: Vademecum zastępowego (po latach wznowionego pod tytułem Vademecum zastępowego „Chytrego Kota”) oraz Obrzędowy piec. Zwyczaje, obrzędy, tradycje harcerskie. Był współpracownikiem i wieloletnim członkiem kolegium redakcyjnego harcerskiego miesięcznika (obecnie kwartalnik internetowy) „Harcerz Rzeczypospolitej”.

Był zastępcą dyrektora Młodzieżowego Domu Kultury „Dom Harcerza” Kraków-Krowodrza i dyrektorem szkoły przy ulicy Katowickiej.

Uczestnik IV Światowego Zlotu ZHP poza granicami Kraju w Rising Sun w 1988.

Po 1989 znalazł się w ZHP-1918, a następnie w „rezerwie instruktorskiej” Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej. Był członkiem Komisji Historycznej Krakowskiej Chorągwi ZHP.

Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie[2] (kwatera XI A – 7 – 7).

Książki[edytuj | edytuj kod]

  • Obrzędowy piec: zwyczaje, obrzędy, tradycje harcerskie, Marek Kudasiewicz, Warszawa; Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, 1987 ISBN 83-203-2708-3; Najnowsze wydanie OW Text 2007 r.
  • Vademecum zastępowego, Marek Kudasiewicz; Kraków; Harcerska Oficyna Wydawnicza, 1988 ISBN 83-7028-004-8; Najnowsze wydanie OW Text 2007 r.
  • KALENDARIUM harcerskiego 70-lecia, Marek Kudasiewicz; Kraków; Szczepy Lotnicze im. Żwirki i Wigury, 1981
  • Pożyteczna zima: poradnik do zimowych zajęć zastępów i drużyn harcerskich oraz zastępów NAZ Stanisław Śmietana, Marek Kudasiewicz; Związek Harcerstwa Polskiego, Kraków 1985

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – pośmiertnie (2021, „za wybitne zasługi w propagowaniu idei harcerstwa, za osiągnięcia w pracy społecznej”)[3][4]
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2004, „za wybitne zasługi w działalności na rzecz dzieci i młodzieży”)[5]
  • Złoty Krzyż Zasługi (1981)
  • Brązowy Krzyż Zasługi
  • Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1978)
  • Złoty Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” (1984)
  • Odznaka „Zasłużony Działacz Lotnictwa Sportowego” (1975)
  • Odznakę „Za Zasługi dla Aeroklubu PRL” (1973)
  • Odznakę „Przyjaciela Dziecka” TPD (1979)
  • Złotą Odznakę „Za Zasługi dla Ziemi Krakowskiej” (1988)
  • Złotą Odznakę „Za pracę społeczną dla Miasta Krakowa” (1983)
  • Medal Chorągwi Krakowskiej „Za Zasługi” (1985)
  • Medal „Za Zasługi dla Chorągwi Krakowskiej ZHP” (2009)
  • Honorową Odznaką z okazji stulecia Harcerstwa w Krakowie w stopniu srebrnym (2010)
  • „Błękitne Skrzydła” – nagrodę redakcji „Skrzydlatej Polski” (1976)[6]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Odszedł na wieczną wartę druh hm. Marek Kudasiewicz. zhp.pl. [dostęp 2021-12-23].
  2. Odszedł na wieczną wartę druh hm. Marek Kudasiewicz. zhp.pl, 2021-12-17. [dostęp 2022-02-12].
  3. M.P. z 2022 r. poz. 244.
  4. Order Odrodzenia Polski dla śp. Marka Kudasiewicza. prezydent.pl, 2021-12-23. [dostęp 2022-02-12].
  5. M.P. z 2004 r. nr 56, poz. 947.
  6. Dziewiętnastak, „Zeszyty Zespołu Historycznego 19 i 91 Krakowskich Lotniczych Drużyn Harcerzy, Harcerek i Zuchów im. F. Żwirki i S. Wigury” (7), Kraków, styczeń 2011.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]