Maria Ilnicka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maria Ilnicka
Maria Ilnicka.jpg
Data i miejsce urodzenia 1825
Data i miejsce śmierci 26 sierpnia 1897
Warszawa
Narodowość polska
Dziedzina sztuki literatura
Styl pozytywizm
Ważne dzieła Ilustrowany skarbczyk Polski

Maria Ilnicka z domu Majkowska (ur. 1825, zm. 26 sierpnia 1897 w Warszawie) – polska poetka, pisarka, tłumacz i publicystka, w latach 1865–1896 redaktor naczelna tygodnika kobiecegoBluszcz”.

Zarys biograficzny[edytuj]

Maria Ilnicka.

W młodości wychowanka Stanisława Jachowicza. Siostra Jana Majkowskiego, napisała przedstawiony przezeń Komitetowi Centralnemu Narodowemu i przyjęty jednogłośnie w dniu 17 stycznia 1863 r. powstańczy manifest. W czasie powstania styczniowego archiwariuszka Rządu Narodowego, po upadku powstania krótko więziona. Zwolenniczka emancypacji kobiet i programu pracy organicznej. W latach 1865-1896 wydawała ilustrowany tygodnik kobiecy Bluszcz.

W latach 1870–1890 prowadziła w Warszawie salon literacki[1]. Autorka komedii, wierszy i powieści. Tłumaczyła między innymi Waltera Scotta i Johanna Goethego.

Ważniejsze dzieła literackie[edytuj]

  • Księżniczka Beata
  • Sariusze
  • Panny Konopianki
  • Imieniny dobrej mamy
  • Ilustrowany skarbczyk Polski - rymowana historia Polski z muzyką Stanisława Moniuszki

Przypisy

  1. Literatura polska : przewodnik encyklopedyczny. T. 1: A–M. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1984, s. 371. ISBN 83-01-05368-2.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]