Marian Szwarc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marian Szwarc
Data urodzenia 1939
Data śmierci 10 marca 2002
Zawód, zajęcie oficer żeglugi śródlądowej, pedagog

Marian Szwarc (ur. 1939, zm. 10 marca 2002) – polski oficer żeglugi śródlądowej, twórca prawa wodnego, egzaminator, nauczyciel zawodów zawodowych (nawigacji i żeglugi) w Technikum Żeglugi Śródlądowej we Wrocławiu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Marian Szwarc swoją przygodę z żeglugą śródlądową rozpoczął w roku 1953 w Technikum Żeglugi Śródlądowej we Wrocławiu. W roku 1957 na zaproszenie dyrektora szkoły Tadeusza Cieśli otrzymał propozycję pracy w szkole na stanowisku bosmana na statku szkolnym „Małgorzata Fornalska”.

Po odbyciu służby wojskowej w Marynarce Wojennej powrócił do szkoły już jako nauczyciel przedmiotów zawodowych: locji, teorii prowadzenia statków, nawigacji i innych. Początki pracy zawodowej łączył ze studiami na Politechnice Wrocławskiej, które ukończył. Jako pasjonat żeglugi, przez cały okres swojego życia dokształcał się i doskonalał w zawodzie, co owocowało zaliczeniem go do ekspertów w tematyce żeglugi śródlądowej oraz morskiej. Często występował jako rzeczoznawca sądowy w sprawach wypadków żeglugowych. W latach sześćdziesiątych prowadził wykłady w Technikum Żeglugi Śródlądowej w Giżycku, Warszawie i Bydgoszczy a także odbywał zajęcia ze słuchaczami wydziału zaocznego we Wrocławiu. Od roku 1963, gdy Państwową Komisję Egzaminacyjną na stopnie oficerskie w żegludze śródlądowej umiejscowiono w szkole, egzaminował kandydatów na kapitanów, mechaników i pilotów żeglugi śródlądowej. Przeprowadzał liczne kursy doskonalące w zawodach żeglugowych, opracowywał testy egzaminacyjne, programy szkoleń materiały dla ministerstwa właściwego w sprawach transportu, Zjednoczenia Żeglugi Śródlądowej i innych instytucji branżowych.

W roku 1977 na statku szkolnym „Westerplatte II” dopłynął z uczniami TŻŚ do Schönebeck (Elbe) nad Łabą rozpoczynając w ten sposób współpracę szkoły wrocławskiej z siostrzaną szkołą w NRD. W ten sam sposób nawiązał współpracę w roku 1978 z Děčínem w Czechosłowacji a w roku 1980 z szkołą w Budapeszcie.

W latach osiemdziesiątych był kierownikiem organizowanych przez Ministerstwo Komunikacji obozach przysposobienia obronnego odbywających się na statkach szkolnych, gdzie w trakcie rejsu młodzież z różnych szkół resortowych odbywała kurs kończony egzaminem na tytuł sternika motorowodnego. W latach osiemdziesiątych został wicedyrektorem szkoły Technikum Żeglugi Śródlądowej we Wrocławiu.

Po odejściu na emeryturę w roku 1987 organizował i odbywał liczne rejsy na szkolnym statku „Westerplatte II” m.in. z muzealnikami, dziennikarzami, gośćmi z Niemiec oraz z młodzieżą: z TŻŚ, innych szkół średnich a także szkół podstawowych.[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]