Masakra w Mysłowicach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Masakra w Mysłowicachpacyfikacja górników rejencji opolskiej przez funkcjonariuszy oddziału Grenzschutz Ost. Jedno ze zdarzeń, które doprowadziły do wybuchu I powstania śląskiego.

15 sierpnia 1919 roku przed bramą Myslowitzgrube ok. 3 tys. górników z żonami i dziećmi oczekiwało podjęcia wynagrodzenia za pracę, jednak dyrekcja przesuwała termin wypłaty do momentu, gdy około godziny 13 zaczęto wpuszczać na teren kopalni mniej więcej trzydziestoosobowe grupki robotników. Wzburzony długim oczekiwaniem tłum wtargnął na plac kopalni, w związku z czym chcący ich powstrzymać oddział Grenzschutz Ost otworzył ogień. Zabitych zostało 7 górników, 2 kobiety i 13-letni chłopiec, liczby rannych nie udało się ustalić. Pacyfikacja wywołała ogromny szok i zradykalizowała nastroje robotników na Górnym Śląsku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mysłowice. Encyklopedia WIEM (portalwiedzy.onet.pl). [dostęp 2013-01-23].
  • Wacław Długoborski: Mysłowice, Zarys rozwoju miasta. Katowice: Wydawnictwo „Śląsk”, 1977, s. 143.
  • Ślady przeszłości w Mysłowicach (pol.). UM Mysłowice. [dostęp 15 października 2009].