Maurycy Axer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maurycy Axer
Data i miejsce urodzenia 4 czerwca 1886
Przemyśl
Data i miejsce śmierci 1942
obóz zagłady w Bełżcu
Zawód, zajęcie adwokat

Maurycy Axer, do 1921 Moritz Joachim Axer (ur. 4 czerwca 1886 w Przemyślu, zm. 1942 w obozie zagłady w Bełżcu) – polski adwokat, działacz społeczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn adiunkta urzędu podatkowego Abrahama Leona Axera i Fanny Grün. W 1904 uzyskał świadectwo dojrzałości, na następnie studiował prawo we Wszechnicy Lwowskiej i na Uniwersytecie Lwowskim[1]. W latach 1914-1916 służył w armii austriackiej w 4 baterii 10 pułku haubic polowych. 20 lutego 1916 w Wiedniu poślubił Ernestynę Fryderykę Schuster, w sierpniu tego samego roku został przydzielony do żandarmerii polowej i skierowany na front albański, gdzie przebywał dziewięć miesięcy. 1 września 1917 urodził się jego pierworodny syn Erwin, przyszły wybitny reżyser. Po powrocie z Albanii został skierowany do 6 baterii miotaczy min 25 pułku kanonów, następnie do grupy uzupełnień artylerii polowej, a następnie do 2 baterii 124 pułku artylerii polowej. Do rezerwy przeszedł w stopniu porucznika. Od listopada 1919 mieszkał z rodziną we Lwowie, gdzie prowadził własną kancelarię adwokacką. Jako adwokat specjalizował się w sprawach karnych, był uczestnikiem m.in. procesów "świętojurskiego" (1922), Naftalego Botwina (1925) i Rity Gorgonowej (1932)[2]. Uznawany był za najznakomitszego mówcę lwowskiej palestry, co przyniosło mu określenie "lwowskiego Cicero"[2]. Członek komisji Inicjatywnej Wydziału Izby Adwokackiej oraz komitetu założycielskiego i redakcji lwowskiego czasopisma "Głos Prawa"[3]. Po zajęciu miasta we wrześniu 1939 przez Armię Czerwoną pracował jako administrator w Państwowym Polskim Teatrze Dramatycznym, a po wkroczeniu hitlerowców w czerwcu 1941 krótko był pracownikiem wydziału mieszkaniowego Judenratu, a następnie warsztatów samochodowych. Aresztowany 1 września 1942, po kilkunastodniowym przetrzymywaniu w więzieniu na ul. Łąckiego został wywieziony do obozu zagłady w Bełżcu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zenon Andrzejewski: Axer Maurycy. W: Przemyski Słownik Biograficzny. T. 3. Przemyśl: Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Przemyślu, Archiwum Państwowe w Przemyślu, 2016, s. 24.
  2. a b Zenon Andrzejewski: Axer Maurycy. W: Przemyski Słownik Biograficzny. T. 3. Przemyśl: Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Przemyślu, Archiwum Państwowe w Przemyślu, 2016, s. 25.
  3. Zenon Andrzejewski: Axer Maurycy. W: Przemyski Słownik Biograficzny. T. 3. Przemyśl: Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Przemyślu, Archiwum Państwowe w Przemyślu, 2016, s. 25-26.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zenon Andrzejewski: Axer Maurycy. W: Przemyski Słownik Biograficzny. T. 3. Przemyśl: Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Przemyślu, Archiwum Państwowe w Przemyślu, 2016, s. 24-27.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]