Mięguszowiecki Potok

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mięguszowiecki Potok
Ilustracja
Mięguszowiecki Potok przy czerwonym szlaku turystycznym
Kontynent Europa
Państwo  Słowacja
Potok
Źródło
Miejsce Połączenie Żabiego Potoku i Hińczowego Potoku
Wysokość ok. 1545 m
Ujście
Recypient Poprad
Wysokość ok. 1300 m
brak współrzędnych

Mięguszowiecki Potok (słow. Hincov potok) – potok płynący Doliną Mięguszowiecką w słowackich Tatrach Wysokich. Powstaje w środkowej części tej doliny, na wysokości ok. 1545 m n.p.m. z połączenia Hińczowego Potoku z Żabim Potokiem Mięguszowieckim. W dolnej części doliny, na wysokości ok. 1300 m łączy się z potokiem Krupa wypływającym z Popradzkiego Stawu, dając początek rzece Poprad.

Średni całoroczny przepływ w Mięguszowieckim Potoku wynosi 500 l/s i jest bardzo zmienny; w czerwcu wynosi średnio 1300 l/s, pod koniec zimy spada do 85 l/s.

W literaturze słowackiej, a także niemieckiej i węgierskiej zwykle nie wyróżnia się tego potoku. Uważa się go za dolną część Hińczowego Potoku.

Mięguszowiecki Potok jest zarybiony. Pstrągi występują w całym jego biegu, a nawet wyżej, w Żabim Potoku aż do wysokości 1560 m n.p.m. – jest to najwyższy naturalny zasięg pstrąga w Tatrach.

 Osobny artykuł: Potoki tatrzańskie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Wyd. Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6.