Mieczysław Zieleniewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mieczysław Zieleniewski
Ilustracja
Mieczysław Zieleniewski przed 1932
Data i miejsce urodzenia 7 października 1890
Kraków
Data śmierci 1970
Narodowość  Polska
Tytuł naukowy inżynier
Rodzice Leon

Mieczysław Zieleniewski (ur. 7 października 1890 w Krakowie, zm. 1970) – polski inżynier, przemysłowiec.

Urodził się 7 października 1890[1] w Krakowie jako syn Leona Aleksandra Zieleniewskiego. Przed 1914 podjął studia przyrodnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, Po wybuchu I wojny światowej został wcielony do armii austriackiej, służył w oddziałach artylerii. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia kapitana rezerwy artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[2][3]. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym 24 pułku artylerii polowej[4][5]. W okresie II Rzeczypospolitej kontynuował studia, w 1923 ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej. Praktykę zawodową odbywał w Hucie Zgoda i w Zakładach Amunicyjnych „Pocisk”. Od 1928 rozpoczął pracę w koncernie Zjednoczone Fabryki Maszyn i Wagonów L. Zieleniewski i Fitzner-Gamper S. A., najpierw jako główny mechanik w fabryce w Sanoku, a później jako dyrektor fabryki w Dąbrowie Górniczej. Obowiązki dyrektora pełnił do wybuchu II wojny światowej. Po wojnie, do 1961 pracował w „Miastoprojekcie” w Krakowie. Zmarł w 1970 i został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]