Mietlica piaskowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mietlica piaskowa
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

liliopodobne (≡ jednoliścienne)

Rząd

wiechlinowce

Rodzina

wiechlinowate

Rodzaj

mietlica

Gatunek

mietlica piaskowa

Nazwa systematyczna
Agrostis vinealis Schreb.
Spic. Fl. Lips.: 47 (1771)
Synonimy
  • Agrostis tenuifolia M. Bieb. Agrostis coarctata Ehrh. ex Hoffm.

Mietlica piaskowa (Agrostis vinealis Schreb.) – gatunek rośliny z rodziny wiechlinowatych. Jako gatunek rodzimy rośnie w Eurazji, północno-zachodniej Afryce, na Grenlandii i Alasce. Ponadto zawleczony do Ameryki Południowej[3]. W Polsce występuje na nizinach.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. Rośnie w murawach napiaskowych. Gatunek charakterystyczny zespołu Agrostietum coarctatae[4].

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

W Polsce gatunek umieszczony na czerwonej liście w kategorii DD (stopień zagrożenia nie może być określony)[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2014-01-09] (ang.).
  3. Agrostis vinealis na eMonocot [dostęp 2014-01-08].
  4. Władysław Matuszkiewicz, Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001, ISBN 83-01-13520-4, OCLC 749271059.
  5. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.