Mitologia ugarycka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mitologia ugarycka – zbiór wierzeń ludności zamieszkującej obszary Kanaanu w okresie XV–XIII wieku p.n.e. Zbiory mitów ugaryckich odnaleziono podczas wykopalisk archeologicznych w bibliotekach pałacu królewskiego w Ugarit i kilku świątyniach. Są to, jak do tej pory, najstarsze znane mity spisane w języku semickim. Mitologia ugarycka jest częścią religii kananejskiej.

  • El – bóg najwyższy, stworzyciel świata, utożsamiany z bykiem, nosił tiarę z rogami
  • Baal – syn Dagona, zdetronizował Ela i objął po nim panowanie nad światem
  • Aszera (Atirat, Aszirat) – bogini wybrzeża morskiego, utożsamiana z planetą Wenus, żona Ela
  • Anat – bogini miłości i wojny, utożsamiana z grecką Ateną, siostra i kochanka Baala
  • Jam – bóg morza
  • Mot – bóg śmierci
  • Dagon – bóg zboża
  • Asztarte – bogini płodności utożsamiana z planetą Wenus. Żona Baala.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Arnaud D., Starożytny Bliski Wschód. Od wprowadzenia pisma do Aleksandra Wielkiego, Warszawa 1982, 196–199, 263–265. ISBN 83-01-03000-3.