Monaster św. Katarzyny w Twerze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Monaster św. Katarzyny
Свято-Екатерининский монастырь
Widok głównej cerkwi monasterskiej św. Katarzyny
Widok głównej cerkwi monasterskiej św. Katarzyny
Państwo  Rosja
Obwód  twerski
Miejscowość Coat of Arms of Tver (Tver oblast).png Twer
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Rodzaj klasztoru żeński
Eparchia twerska
Ihumenia Julianna (Ritoniemi Kirsi)
Klauzura nie
Liczba mnichów (2008) 8
Obiekty sakralne
Cerkiew św. Katarzyny
Cerkiew św. Sergiusza z Radoneża
Założyciel klasztoru abp Wiktor (Olejnik)
Styl klasycystyczny
Data budowy 1996
Położenie na mapie obwodu twerskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu twerskiego
Monaster św. Katarzyny
Monaster św. Katarzyny
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Monaster św. Katarzyny
Monaster św. Katarzyny
Ziemia56°51′49″N 35°55′23″E/56,863611 35,923056

Monaster św. Katarzyny w Twerze – żeński klasztor prawosławny w Twerze, podlegający eparchii twerskiej.

Monaster został założony dekretem arcybiskupa twerskiego i kaszyńskiego Wiktora (Olejnika) z 15 czerwca 1996. Tym samym placówka filialna monasteru Wniebowstąpienia Pańskiego w Orszy zorganizowana wokół cerkwi św. Katarzyny w Twerze stała się samodzielną żeńską wspólnotą monastyczną. Jej pierwszą przełożoną została mniszka Julianna (Ritoniemi Kirsi). Do 2000 była ona równocześnie przełożoną monasteru w Orszy. W wymienionym roku otrzymała ona godność ihumeni i została zwolniona z obowiązków pełnionych we wspólnocie Wniebowstąpienia Pańskiego.

Kompleks budynków monasterskich składa się z cerkwi św. Katarzyny oraz św. Sergiusza z Radoneża, planowane jest również wzniesienie świątyni pod wezwaniem Ikony Matki Bożej „Władająca”. W 2001 obok cerkwi św. Katarzyny odbudowano jej zniszczoną wcześniej dzwonnicę. Całość zabudowań otacza sad owocowy. Mniszki pracują jako nauczycielki religii w kilku średnich szkołach w Twerze, prowadzą katechizację dla żołnierzy (również przygotowując ich do przyjęcia chrztu) oraz kursy teologiczne.

W 2008 wspólnotę zakonną tworzyło 8 mniszek i posłusznic.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]