Most na Tarze koło wsi Đurđevića Tara
Widok całości z dołu | |
| Długość całkowita |
366 m |
|---|---|
| Państwo | |
| Miejscowość | |
| Podstawowe dane | |
| Przeszkoda | |
| Wysokość |
do 172 m |
| Liczba przęseł |
5 |
| Rozpiętość przęseł |
max 116 m |
| Data budowy |
1937-1940 |
| Data zburzenia |
1942 |
| Data odbudowy |
1946 |
| Projektant | |
Położenie na mapie Czarnogóry | |
Most na Tarze koło wsi Đurđevića Tara (serb. Мост на Ђурђевића Тари, chor. Most na Đurđevića Tari) – most drogowy w Czarnogórze, nad kanionem rzeki Tary, w pobliżu miejscowości Đurđevića Tara (Gmina Pljevlja) i Rasova (Gmina Žabljak), w Parku Narodowym Durmitor. Prowadzi nim czarnogórska droga nr M-6.
Charakterystyka techniczna
[edytuj | edytuj kod]Obiekt o ażurowej konstrukcji i długości 366 metrów ma pięć przęseł, przy czym najdłuższe z nich ma 116 metrów długości. Wznosi się na wysokość 168–172 (150[1]) metrów nad dnem doliny Tary[2].
Przy moście znajdują się restauracje i punkty widokowe[2].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Autorem projektu mostu był architekt Mijat Trojanović. Prace budowlane rozpoczęto w 1937, a ukończono w listopadzie 1940. Obiekt należał wówczas do najwyższych w Europie. Został wysadzony przez partyzantów jugosłowiańskich 6 maja 1942, celem uniemożliwienia przemieszczania się czetników i współdziałających z nimi oddziałów włoskich. Procesem wysadzenia kierował inżynier Lazar Jauković, który nie chcąc zniszczyć całości konstrukcji wysadził jedynie najkrótszy z łuków mostowych. Jauković został schwytany przez czetników, którzy zamordowali go przy moście, co upamiętnia stosowny pomnik w formie obelisku. Dokładnie w tym samym miejscu, w połowie XIX wieku, Turcy stracili jego prapradziadka, Joksima Jaukovicia[2]. Uszkodzony obiekt naprawiono i oddano ponownie do użytku w 1946. Jest nie tylko elementem infrastruktury drogowej, ale również atrakcją turystyczną[2].
Galeria
[edytuj | edytuj kod]- Turyści na moście
- Ażurowa konstrukcja obiektu
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Snežana Marinković, Nenad Pecić, TEORIJA BETONSKIH KONSTRUKCIJA, Belgrad: Akademska misao, Beograd, 2018, s. 15, ISBN 978-86-7466-741-5.
- 1 2 3 4 Draginja Nadaždin, Maciej Niedźwiecki, "Czarnogóra. Fiord na Adriatyku", Bezdroża, Kraków, 2003, s. 185, ISBN 83-916762-4-2