Mowa niezależna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Mowa niezależna (łac. oratio recta) – wszelkie przytoczenia wypowiedzi zawartych w warstwie narracyjnej postaci działających w ramach utworu literackiego na zasadzie expressis verbis. Można wyróżnić dwa podstawowe sposoby przytaczania mowy niezależnej:

  • dialog, gdzie racje postaci zostają wzajemnie skonfrontowane,
  • monolog, gdzie przedstawiona jest racja jednego z bohaterów, jego subiektywne odczucia czy dążenia.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]