Mundżak czarny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mundżak czarny
Muntiacus crinifrons[1]
(Sclater, 1885)
Mundżak czarny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Podrząd przeżuwacze
Rodzina jeleniowate
Rodzaj mundżak
Gatunek mundżak czarny
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg

Mundżak czarny[3] (Muntiacus crinifrons) – ssak z rodziny jeleniowatych, jeden z większych gatunków rodzaju Muntiacus. Gatunek słabo poznany.

Występowanie i biotop[edytuj]

Południowo-wschodnie Chiny (prowincje Anhui, Fujian, Jiangxi i Zhejiang) i północna Mjanma. Zasiedla górzyste, leśne tereny na wysokości 800–1000 m n.p.m.

Charakterystyka ogólna[edytuj]

Podstawowe dane
Długość ciała 98–113 cm
Wysokość w kłębie
Długość ogona ok. 21 cm
Masa ciała 21–36 kg
Dojrzałość płciowa ok. 1 roku
Ciąża brak danych
Liczba młodych
w miocie
1
Długość życia 10-12 lat

Ubarwienie czarne do ciemnobrązowego. Ogon mundżaka czarnego jest dłuższy niż u pozostałych mundżaków. Samce są terytorialne.

Gatunek roślinożerny – w odróżnieniu od kilku innych przedstawicieli Muntiacus, u mundżaka czarnego nie stwierdzono przypadków zjadania organizmów zwierzęcych. Dorosłe osobniki, poza okresem godowym, prowadzą samotniczy tryb życia. Żyją prawdopodobnie 10-12 lat.

Zagrożenia i ochrona[edytuj]

Mundżaki czarne są poławiane dla mięsa i skór. Zostały objęty konwencją waszyngtońską CITES (załącznik I)[4].

W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów zostały zaliczone do kategorii (vulnerable – narażony na wyginięcie)[2].




Przypisy

  1. Muntiacus crinifrons, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Harris, R.B. 2008. Muntiacus crinifrons. W: IUCN 2015. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.2. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-08-31]
  3. Nazwa polska za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 175. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Appendices I, II and III of CITES (ang.). cites.org, 12 czerwca 2013. [dostęp 2013-06-26].

Bibliografia[edytuj]

  1. Wood, A. and P. Myers. 2006.: "Muntiacus crinifrons" (On-line), Animal Diversity Web. (ang.). [dostęp 24 listopada 2007].