Muzeum Obrony Wybrzeża

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Muzeum Obrony Wybrzeża
Państwo  Polska
Miejscowość Hel
Adres ul. Helska 16
84-150 Hel
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Muzeum Obrony Wybrzeża
Muzeum Obrony Wybrzeża
Ziemia54°37′20,0″N 18°47′50,7″E/54,622222 18,797417
Stanowisko ogniowe baterii Schleswig-Holstein
Tablica komandora Zbigniewa Przybyszewskiego
Fragment ekspozycji – gabinet lekarski
Ekspozycja MOW – „Siódme niebo” Karola Borchardta
Łuska i pocisk 406 mm

Muzeum Obrony Wybrzeża Stowarzyszenia „Przyjaciele Helu”[1] (MOW) – muzeum zlokalizowane w Helu, otwarte wiosną 2006 roku, jego regulamin zatwierdził Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdan Zdrojewski 27 lutego 2009 roku[2]. (istnieje Muzeum o podobnej nazwie: Muzeum Obrony Wybrzeża w Świnoujściu – także nadzorowane przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego[3])


Muzeum powstało z inicjatywy sekcji „Zabytki Militarne” Stowarzyszenia „Przyjaciele Helu” – dzięki pomocy i wsparciu burmistrza Helu i władz gminy miejskiej Hel[4].

MOW eksponuje swoje wystawy w kilku wyremontowanych obiektach dawnej niemieckiej baterii artylerii nadbrzeżnej „Schleswig Holstein”, oraz na odrestaurowanym własnym staraniem stanowisku nr 4 przedwojennej baterii im. Heliodora Laskowskiego.

W 1940 roku zainstalowano w Helu baterię z trzech dział kalibru 406 mm, które były wykonane dla planowanych przed wybuchem wojny niemieckich pancerników typu „H” i nazwano ją „Schleswig Holstein”. Działa te, po oddaniu strzałów próbnych przeniesiono z Helu do Francji, jako baterię Lindemann.

Działa kalibru 406 mm są największymi na świecie, jakie kiedykolwiek były instalowane w bateriach stacjonarnych. Działa tego kalibru były także stosowane m.in. na amerykańskich pancernikach typu Iowa. Istniały działa większych kalibrów, lecz były to działa japońskich pancerników, działa kolejowe, działa na podwoziach gąsienicowych lub działa doświadczalne[5].

We wnętrzach obiektów muzeum znajduje się ponad 15 stałych wystaw, oraz liczne eksponaty nawiązujące do historii militarnej Rejonu Umocnionego Hel, wsławionego 32 dniami obrony w 1939 roku, oraz do historii Polskiej Marynarki Wojennej.

Pierwszym z obiektów jest wielokondygnacyjna wieża kierowania ogniem, z punktem widokowym na szczycie. Drugim obiektem jest stanowisko ogniowe nr 2 (na tę baterię składają się trzy stanowiska ogniowe) pod armatę kalibru 406 mm. Jednopoziomowe, naziemne stanowisko ogniowe składa się z części koszarowej dla 88 marynarzy, gigantycznej działobitni i części amunicyjnej mieszczącej cztery podręczne magazyny – dwa magazyny pocisków i dwa magazyny ładunków miotających.

Dnia 11 listopada 2006 roku, w święto Niepodległości Polski – zarząd Muzeum Obrony Wybrzeża podjął uchwałę o nadaniu Muzeum Obrony Wybrzeża imienia komandora Zbigniewa Przybyszewskiego, bohaterskiego obrońcy Helu, straconego niewinnie w 1952 roku, w wyniku sfingowanego procesu przed stalinowskim sądem wojskowym[1].

W 2008 roku Muzeum Obrony Wybrzeża w Helu otwarło stałą wystawę poświęconą kpt. Karolowi Olgierdowi Borchardtowi oraz odtworzyło z pietyzmem jego mieszkanko zwane „Siódme niebo”.

W 2013 roku MOW otrzymało w użytkowanie szósty, ostatni z obiektów byłej baterii 406 mm Schleswig-Holstein. W jednym z magazynów amunicyjnych tej baterii otwarto w 2013 roku nowy dział MOW nazwany Muzeum Kolei Helskich[6].

1 stycznia 2017 r. decyzją Zarządu Stowarzyszenia "Przyjaciele Helu" na bazie Muzeum Obrony Wybrzeża utworzono Helski Kompleks Muzealny w którego skład wchodzą: Muzeum Helu (MH), Pracownia Konserwatorska, Muzeum Obrony Wybrzeża (MOW), Muzeum Kolei Helskich (MKH) oraz stanowisko bat. H. Laskowskiego (HL).[7]

Muzeum znajduje się tuż przed rogatkami Helu w pobliżu przejazdu kolejowego (parkingi dla zmotoryzowanych znajdują się przy drodze wojewódzkiej nr 216).

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]