Nadmanganiany
|
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||
| Wzór chemiczny |
MnO4− | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
118,93 g/mol | ||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
Nadmanganiany, nazwa Stocka: manganiany(VII) – związki nieorganiczne, sole nietrwałego kwasu nadmanganowego (HMnO4), występującego wyłącznie w roztworach wodnych. Mają postać fioletowych kryształów, które rozpuszczają się w wodzie[2].
Otrzymywanie
[edytuj | edytuj kod]Wodny roztwór kwasu nadmanganowego można otrzymać poprzez stechiometryczny dodatek kwasu siarkowego do roztworu nadmanganianu baru[2]:
- Ba(MnO4)2 + H2SO4 → BaSO4 + 2HMnO4
Inną metodą jest utlenienie związków manganu na II stopniu utlenienia silnymi utleniaczami, takimi jak PbO2[3][4]:
- 2MnSO4 + 5PbO2 + 3H2SO4 → 2HMnO4 + 5PbSO4 + 2H2O
Manganiany(VI), takie jak K2MnO4, są stabilne wyłącznie w roztworach silnie zasadowych (pH powyżej 13), w bardziej kwasowych roztworach dysproporcjonują do jonu nadmanganianowy i MnO2[5][4]:
- 3MnO42− + 4H+ → 2MnO42− + MnO2↓ + 2H2O
Właściwości
[edytuj | edytuj kod]Roztwory nadmanganianów posiadają intensywną, różowofioletową barwę, związaną z przejściem typu charge transfer w jonie MnO4−. W roztworach kwaśnych redukują się do soli manganowych(II), zawierających jon Mn2+[2]:
- MnO4− + 8H+ + 5e− → Mn2+ + 4H2O
Roztwory Mn2+ są bezbarwne. Fakt ten wykorzystywany jest w manganometrii, za pomocą której można miareczkować szereg substancji utlenianych w środowiskach kwasowych[2].
W roztworach obojętnych lub słabo zasadowych redukują się do tlenku manganu(IV)[2]:
- MnO4− + 2H2O + 3e− → MnO2 + 4OH−
a w roztworach zasadowych do manganianów(VI)[2]:
- MnO4− + e− → MnO42−
Zastosowanie
[edytuj | edytuj kod]Stosowane jako utleniacze[5][4][2], środki dezynfekujące[4] i antyseptyczne[6], w obróbce metali[4]. Były wykorzystywane jako składniki paliw rakietowych przez Luftwaffe (mieszanina nadmanganianu wapnia z nadtlenkiem wodoru)[7]:
- Ca(MnO4)2 + 5H2O2 → Ca(OH)2 + 2MnO + 4H2O + 5O2
Związki
[edytuj | edytuj kod]- nadmanganian amonu, NH4MnO4
- nadmanganian potasu, KMnO4
- nadmanganian wapnia, Ca(MnO4)2
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 Table IX Names of homoatomic, binary and certain other simple molecules, ions, compounds, radicals and substituent groups, [w:] Neil G. Connelly, Ture Damhus, Richard M. Hartshorn, Alan T. Hutton, Nomenclature of Inorganic Chemistry. IUPAC Recommendations 2005 (Red Book), International Union of Pure and Applied Chemistry, RSC Publishing, 2005, s. 313, ISBN 978-0-85404-438-2 (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 Manganowce, [w:] Adam Bielański, Podstawy chemii nieorganicznej, wyd. 6, t. 2, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2010, s. 940–941, ISBN 978-83-01-16282-5, OCLC 867940592.
- ↑ John Henry Reedy, Industrial General Chemistry, 1929, s. 115 [dostęp 2024-11-07] (ang.).
- 1 2 3 4 5 Manganowce, [w:] John David Lee, Zwięzła chemia nieorganiczna, wyd. 4, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1997, s. 346–347, ISBN 83-01-12352-4.
- 1 2 Advanced Inorganic Chemistry, F. Albert Cotton (red.) i inni, wyd. 6, New York–Weinheim: Wiley, 1999, s. 770, ISBN 978-0-471-19957-1.
- ↑ WHO Model Prescribing Information: Drugs Used in Skin Diseases: Antiseptic agents: Potassium permanganate [online] [zarchiwizowane z adresu 2009-07-06].
- ↑ Michel Van Pelt, Rocketing into the Future: The History and Technology of Rocket Planes, New York: Springer, Praxis Publishing, 2012, s. 60, ISBN 978-1-4614-3200-5 (ang.).