Narodowy pomnik USA

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Narodowy pomnik Stanów Zjednoczonych (ang. US National Monument) – obszar chroniony, który podobnie jak park narodowy regulowany jest przez prawo federalne. Decyzję o ich utworzeniu podejmuje prezydent Stanów Zjednoczonych, który na mocy ustawy z 1906 roku (tzw. Antiquities Act) ma prawo je samodzielnie ustanawiać[1][2]. Sporadycznie także Kongres ustanawiał pomniki narodowe[2].

Podstawowe różnice pomiędzy parkiem narodowym a pomnikiem narodowym są następujące:

  • Prezydent może wydać dekret o powstaniu bez aprobaty Kongresu.
  • Przepisy często są mniej rygorystyczne niż w parkach narodowych.
  • Pomniki otrzymują mniejszą ilość funduszy rządowych niż parki narodowe.
  • Zazwyczaj chroniony jest tylko jeden obiekt, a nie wszystko co znajduje się w granicach obszaru.
  • Urzędnicy często zezwalają na polowania w lasach obejmujących pomnik.

Pierwszym pomnikiem był szczyt Devils Tower w hrabstwie Crook stanu Wyoming. Prezydent Theodore Roosevelt uznał, że zanim parlament zdecyduje o utworzeniu parku narodowego, zostanie ona całkowicie zniszczona.

Administracja[edytuj | edytuj kod]

Opiekę sprawują następujące agendy federalne:

Lista pomników narodowych Stanów Zjednoczonych[edytuj | edytuj kod]

W czerwcu 2008 roku w Stanach Zjednoczonych znajdowało się 96 pomników narodowych. Najstarszym pomnikiem był Devils Tower National Monument ustanowiony 24 września 1906 roku, zaś najnowszym Papahānaumokuākea Marine National Monument ustanowiony 15 czerwca 2006 roku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. American Antiquities Act of 1906 (ang.). National Park Service. [dostęp 2015-06-08].
  2. 2,0 2,1 National Monuments (ang.). Bureau of Land Management's National Conservation Lands. [dostęp 2015-06-08].