Natalla Piatkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Natalla Piatkiewicz
Натальля Пяткевіч
Data i miejsce urodzenia 1972
Mińsk, Białoruska SRR, ZSRR
Wiceszef Administracji Prezydenta Republiki Białorusi
Okres od 9 stycznia 2009
Poprzednik Anatol Rubinau
Zastępca Szefa Administracji Prezydenta Republiki Białorusi
Okres od 25 listopada 2004
do 9 stycznia 2009
Poprzednik Alaksandr Abramowicz
Następca Mikałaj Snapkou
Rzecznik prasowy Prezydenta Republiki Białorusi
Okres od 12 grudnia 2001
do 25 listopada 2004
Poprzednik Mikałaj Borysewicz

Natalla Uładzimirauna Piatkiewicz (biał. Натальля Уладзіміраўна Пяткевіч; ur. 1972 w Mińsku) – białoruska prawnik i polityk narodowości rosyjskiej, Wiceszef Administracji Prezydenta Republiki Białorusi; oskarżana o udział w represjach wobec przeciwników władzy Alaksandra Łukaszenki.

Kariera polityczna[edytuj]

W 1994 ukończyła Wydział Prawa Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego, cztery lata później doktoryzowała się na tej samej uczelni, otrzymując stopień naukowy kandydata nauk prawniczych. Pracowała jako główny specjalista, a później kierownik Departamentu Prawa Państwowego i Międzynarodowego Głównego Zarządu Prawnego Administracji Prezydenta Republiki Białorusi.

W 12 grudnia 2001[1] prezydent Łukaszenka mianował ją swoim rzecznikiem prasowym na miejsce Mikałaja Borysewicza, a 25 listopada 2004[1] wiceszefową Administracji Prezydenta[2].

W 2006 zakazano jej wjazdu na teren USA i państw Unii Europejskiej za udział w fałszowaniu wyborów prezydenckich[3][4].

W końcu lipca 2009 usunięta ze składu Komisji ds. Ułaskawienia przy prezydencie, którą kierowała kilka lat. Usunięta została także z Komisji ds. Obywatelskich i Prawnej Rady Konsultacyjnej przy prezydencie. Na wszystkich tych stanowiskach zastąpił ją zastępca szefa Administracji Prezydenta Walery Mickiewicz[5].

Charakterystyka[edytuj]

Przez media białoruskie nazywana jest "żelazną damą". Niektóre gazety posunęły się nawet do wymienienia jej nazwiska w gronie przyszłych pretendentów do urzędu prezydenta[6]. Uważana za liberała w otoczeniu Łukaszenki i często otrzymuje od niego zadanie ogłaszania najbardziej niepopularnych decyzji władzy. Sprzeciwiała się reformie edukacji, kiedy to z ironią skomentowała jej projekt, mówiąc, że być może należy usunąć angielski ze szkół i uniwersytetów, aby młodzież nie wyjeżdżała za granicę. W 2007 r. prowadziła rozmowy w Mińsku z zastępcą doradcy Sekretarza Stanu Davidem Cramerem, co zaowocowało zwolnieniem trzech więźniów politycznych[2].

Rodzina[edytuj]

Pierwszy mąż Uładzisłau Piatkiewicz kieruje Narodową Loterią Sportową Białorusi.

Drugi mąż Alaksandr Martynienka, zastępca przewodniczącego Białoruskiej Teleradiokompanii. Ceremonia odbyła się 27 marca 2009.

Opinie na temat udziału w łamaniu praw człowieka[edytuj]

Według raportu przygotowanego przez polską Fundację Wolność i Demokracja, Natalla Piatkiewicz w czasie pełnienia funkcji zastępcy szefa Biura Administracji Prezydenta odpowiedzialna była za koordynowanie działań przeciwko opozycji politycznej i społeczeństwu obywatelskiemu[7]. 2 lutego 2011 roku znalazła się na liście pracowników organów administracji Białorusi, którzy za udział w domniemanych fałszerstwach i łamaniu praw człowieka w czasie wyborów prezydenckich w 2010 roku otrzymali zakaz wjazdu na terytorium Unii Europejskiej[8].

Przypisy

  1. a b ПЕТКЕВИЧ Наталья Владимировна (ros.). Кто есть кто в Республике Беларусь. [dostęp 2009-12-22].
  2. a b Zmicier Pankiewicz: Дабілася свайго (biał.). Nasza Niwa, 2009-01-11. [dostęp 2009-12-22].
  3. Cпіс беларускіх персон нон грата (biał.). Karta'97, 2006-04-10. [dostęp 2009-12-22].
  4. Natallya Pyatkevich: “When I come to the US, I am taken to a hoosegow with illegals” (ang.). Karta'97, 2008-06-24. [dostęp 2009-12-22].
  5. Pyatkevich dismissed from Presidential Pardon Board (ang.). 2009-07-29. [dostęp 2013-01-07].
  6. Преемником Лукашенко может стать «железная леди» Белоруссии — Наталья Петкевич (ros.). NEWSru.com, 2009-07-09. [dostęp 2009-12-22].
  7. Białoruski system represji…. s. 47.
  8. Pouny spis 208 biełaruskich czynounikau, jakim zabaronieny ujezd u ES (biał.). Nasza Niwa, 2011-10-11 12:05. [dostęp 2011-10-11].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]