Natan Kozłowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Natan Kozłowski
Data i miejsce urodzenia 20 kwietnia 1906
Porozów
Data i miejsce śmierci 25 marca 1972
Stany Zjednoczone
Zawód, zajęcie malarz, ilustrator
41 Union Square w Nowym Jorku (pierwszy z prawej), dom w którym mieszkał Natan Kozłowski.

Natan (Nota) Kozłowski (ang. Nathan Kosslovsky) (ur. 20 kwietnia 1906 w Porozowie, zm. 25 marca 1972 w Stanach Zjednoczonych) – polski i amerykański malarz i ilustrator pochodzenia żydowskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wychowywał się w Krynkach. Ukończył seminarium nauczycielskie rzemiosła i sztuki w Warszawie, a następnie studiował w Szkole Sztuk Pięknych. Następnie zamieszkał w Białymstoku, gdzie pracował jako nauczyciel sztuki w gimnazjum żydowskim, nie jest znana jego twórczość z tego okresu. Wiadomo, że interesował się teatrem oraz tworzył pejzaże i portrety. W 1926 razem z matką Hodel Leah Wiszniacką-Kozłowską opuścił Polskę i wyjechał do Stanów Zjednoczonych, zamieszkał w Nowym Jorku przy 41 Union Square. Należał do założycieli Krinker Memorial Foundation, którą powołano w celu upamiętnienia zamordowanych Żydów z Krynek. Należał do Rockport Art Association[1] i American Artists Professional League[2]. Poślubił poetkę Idę Glasser (ang. Eda Glasser), z którą miał jedynego syna Leona (zm. 2003). W 1959 para się rozwiodła, drugą żoną Natana Kozłowskiego była jego młodzieńcza miłość Rachel Zelikowitz, którą poznał mieszkając w Krynkach.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Natan Kozłowski tworzył portrety i sceny rodzajowe, wielokrotnie wyjeżdżał do Izraela, gdzie malował pejzaże. Na początku lat 70-tych XX wieku rozpoczął tworzenie ogromnej pracy ściennej, która przedstawia życie kobiet podczas II wojny światowej, pracy tej nigdy nie ukończył. Plakieta umieszczona obok zawiera informację "This painting is thelast work of the world-renowned artist Nota Koslowsky who died March 25, 1972 in the process ofcompleting it". Prace Natana Kozłowskiego znajdują się w zbiorach muzealnych w Izraelu, Stanach Zjednoczonych, Hiszpanii i Francji.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]