Nenad Konstantinović

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nenad Konstantinović
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 9 lipca 1973
Belgrad
Zawód polityk, prawnik
Alma Mater Uniwersytet w Belgradzie

Nenad Konstantinović, cyr. Ненад Константиновић (ur. 9 lipca 1973 w Belgradzie[1]) – serbski polityk i prawnik, w drugiej połowie lat 90. jeden z przywódców protestów studenckich oraz organizacji Otpor!, poseł do Zgromadzenia Narodowego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z rodziny przedwojennych prawników i polityków, jego rodzice zostali natomiast nauczycielami akademickimi. Ukończył jedną ze stołecznych szkół średnich, a następnie studia prawnicze na Uniwersytecie w Belgradzie. Uzyskał uprawnienia adwokata w ramach belgradzkiej palestry, podejmując praktykę w rodzinnej kancelarii prawniczej[1].

W działalność publiczną zaangażował się w połowie lat 90. Był wiceprzewodniczącym komitetu centralnego koordynującego w latach 1996–1997 masowe manifestacje studentów, domagających się przywrócenia autonomii szkół wyższych i protestujących przeciwko fałszowaniu wyników wyborów lokalnych, co zarzucano socjalistom Slobodana Miloševicia. Od 1997 do 1998 Nenad Konstantinović pełnił funkcję wiceprzewodniczącego parlamentu studentów. W 1998 został jednym z założycieli i przewodniczącym rady ruchu Otpor!, obywatelskiej organizacji organizującej pokojowe protesty przeciwko rządom Slobodana Miloševicia[1].

Wstąpił także w szeregi Partii Demokratycznej[1]. Z jej ramienia w 2007, 2008 i 2012 był wybierany do Zgromadzenia Narodowego[2]. W 2014 odszedł do tworzonej przez Borisa Tadicia Nowej Partii Demokratycznej[1], nie uzyskał jednak z jej listy poselskiej reelekcji. Został w tym samym roku wiceprzewodniczącym swojego nowego ugrupowania (przekształconego wkrótce w Partię Socjaldemokratyczną)[1]. W wyniku wyborów w 2016 powrócił do serbskiego parlamentu[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Nenad Konstantinović (serb.). istinomer.rs. [dostęp 2016-08-12].
  2. a b Narodni poslanici (ang.). parlament.gov.rs. [dostęp 2016-08-12].