Neuropatia autonomiczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Neuropatia cukrzycowa - grupa zespołów klinicznych, które dotyczą różnych części układu nerwowego. Dotyka bliższych i dalszych odcinków obwodowych nerwów czuciowych i ruchowych, a także autonomicznego układu nerwowego[1].

Pojawia się w przebiegu cukrzycy i ryzyko jej rozwoju zwiększa się w miarę wydłużania się okresu trwania choroby oraz zależy od stopnia kontroli metabolicznej cukrzycy (im poziomy cukru w surowicy bliższe są normoglikemii, tym mniejsze ryzyko rozwoju).

Najczęstsze kliniczne postaci neuropatii autonomicznej:

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Ewa Otto Buczkowska (red.): Cukrzyca w populacji wieku rozwojowego - co nowego?. Cornetis, 2009, s. 346. ISBN 978-83-61415-04-6.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.