Nina Gnilicka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nina Gnilicka
Нина Гнилицкая
krasnoarmiejec krasnoarmiejec
Data i miejsce urodzenia 1 sierpnia 1916
Kniaginiewka, Obwód Wojska Dońskiego
Data i miejsce śmierci 5 grudnia 1941
Kniaginiewka
Przebieg służby
Siły zbrojne Red star.svg Armia Czerwona
Jednostki kompania zwiadowcza 383 Dywizji Strzeleckiej
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order LeninaMedal „Za Odwagę” (ZSRR)

Nina Timofiejewna Gnilicka (ros. Нина Тимофеевна Гнилицкая, ur. 1 sierpnia 1916 we wsi Kniaginiewka w Obwodzie Wojska Dońskiego (obecnie część miasta Chrustalnyj), zm. 5 grudnia 1941 tamże) – radziecka zwiadowczyni, odznaczona pośmiertnie Złotą Gwiazdą Bohatera Związku Radzieckiego (1943).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Skończyła 7 klas szkoły w rodzinnej wsi, od 1932 pracowała w kopalni m.in. jako wozak i telefonistka. Gdy 1 listopada 1941 niemiecka armia dotarła do Kniaginiewki, ukryła w swoim domu rannego czerwonoarmistę, a później pod osłoną ciemności wraz z 17-letnią mieszkanką wsi Praskowją Biełogrudową doprowadziła przebranego w cywilną odzież żołnierza do jednostki Armii Czerwonej, zabierając przy tym Niemcom trzy wozy z końmi. 2 listopada została przyjęta jako ochotniczka do 383 Dywizji Piechoty. Została zwiadowcą 465 samodzielnej kompanii zwiadowczej 383 Dywizji Strzeleckiej 18 Armii, walczyła na Froncie Południowym, podczas walk obronnych w Donbasie trzy razy brała udział w misjach na tyłach wroga. 5 grudnia wraz z grupą zwiadowców znalazła się w okrążeniu i zginęła w walce po zużyciu amunicji. Została pochowana w zbiorowej mogile w miejscowości Wachruszewo (obecnie Bokowo-Chrustalne). Pośmiertnie została odznaczona Medalem za Odwagę (14 grudnia 1941) i Złotą Gwiazdą Bohatera Związku Radzieckiego wraz z Orderem Lenina (31 marca 1943). Jej imieniem nazwano ulicę w Krasnym Łuczu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]