Niszczyciele min typu Lerici

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Niszczyciele min typu Lerici
"Vieste" (M 5553)
Opis typu
Kraj budowy  Włochy
Użytkownicy  Marina Militare
Stocznia Intermarine
Wejście do służby 1985-1996
Zbudowane okręty 12
Okręty w służbie 10
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 503 t
670 t (Gaeta)
Długość 49,9 m
52,5 m (Gaeta)
Szerokość 9,6 m
9,9 m (Gaeta)
Zanurzenie 2,6 m
Napęd 1 silnik wysokoprężnye, 2 śruby
Prędkość 12 węzłów
15 węzłów (Gaeta)
Zasięg 2500 mil
Załoga 44
51 (Gaeta)
Uzbrojenie 1 armata automatyczna Oerlikon kalibru 20 mm

Niszczyciele min typu Lerici – typ dwunastu włoskich niszczycieli min zbudowanych w latach 80. i 90. XX wieku dla włoskiej marynarki wojennej (Marina Militare) przez stocznię Intermarine w Sarzanie. Okręty budowano w dwóch seriach – pierwsza, licząca cztery jednostki została ukończona w 1985 roku, podczas gdy osiem okrętów zmodyfikowanej drugiej serii (zwanej też typem Gaeta) trafiło do służby w latach 1992-1996. W 2015 roku ze służby wycofane zostały dwie jednostki[1].

Na bazie niszczycieli min typu Lerici skonstruowano również okręty na potrzeby innych krajów – Stanów Zjednoczonych (typ Osprey), Australii (typ Huon), Finlandii (typ Katanpää), Malezji, Nigerii oraz Tajlandii.

Okręty[edytuj]

 Włochy

  • I seria
    • „Lerici” (M 5550) – wycofany w 2015 roku
    • „Sapri” (M 5551) – wycofany w 2015 roku
    • „Milazzo" (M 5552)
    • „Vieste” (M 5553)
  • II seria (typ Gaeta)
    • „Gaeta” (M5554)
    • „Termoli” (M5555)
    • „Alghero” (M5556)
    • „Numana” (M5557)
    • „Crotone” (M5558)
    • „Viareggio” (M5559)
    • „Chioggia” (M5560)
    • „Rimini” (M5561)

 Australia

  • typ Huon – 6 jednostek

 Finlandia

 Malezja

  • typ Mahamiru – 4 jednostki

 Nigeria

  • 2 jednostki

 Stany Zjednoczone

 Tajlandia

  • typ Lat Ya – 2 jednostki

Przypisy

  1. Ultimo Ammaina bandiera per i cacciamine Lerici e Sapri (wł.). Marina Militare, 2015-09-21. [dostęp 2016-03-24].

Bibliografia[edytuj]