Nosicielka wody

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nosicielka wody
Ilustracja
Autor Francisco Goya
Rok wykonania 18021812
Technika wykonania olej na płótnie
Rozmiar 69 × 50,5 cm
Muzeum Muzeum Sztuk Pięknych w Budapeszcie

Nosicielka wody[1] lub Dziewczyna z dzbanem[2][3] – (hiszp. La aguadora) obraz hiszpańskiego malarza Francisca Goi.

Po młodzieńczym okresie, w którym Goya malował obrazy w duchu rokoka oraz projekty gobelinów dla królewskiego dworu, tematyka jego prac coraz częściej zaczęła dotykać codziennych wydarzeń. Bohaterami jego prac były postacie z ludu, a ich wymowa coraz bardziej wiązała się z walką o wolność i prawa[2]. Pod wpływem wojny wyzwoleńczej toczonej przeciwko Napoleonowi, w twórczości Goi pojawili się pierwsi proletariusze, przedstawieni w sposób daleki od sielskiej atmosfery. Przykładem tej tematyki są płótna: List, Szlifierz, Kuźnia oraz Dziewczyna z dzbanem[4].

Obraz przedstawia prostą dziewczynę, mieszkankę Saragossy[1]. Ma na sobie zniszczoną, brązową spódnicę, a jej ramiona okrywa biały szal. Wokół talii owinięta jest pasem żółtego płótna pomagającym w noszeniu ciężkich dzbanów z wodą. W lewej ręce trzyma koszyk z cynowymi kubkami. Dziewczyna nie sprawia wrażenia pięknej, lecz silnej, pewnie stoi na szeroko rozstawionych nogach spoglądając na widza nieco z góry. Emanuje od niej energia i młodość[3], ponadto wydaje się dumna ze swojej pracy[5].

Postać została namalowana w prosty, surowy sposób przy użyciu szybkich pociągnięć pędzla i grubo nałożonej farby[3]. Ostre słoneczne światło podkreśla żywe kolory, miejscami prześwituje czerwony podkład[1].

Obraz został wymieniony w spisie dobytku Goi sporządzonym w 1812[3][4]. Zanim trafił do budapeszteńskiego muzeum, znajdował się w zbiorach rodu Kaunitz z Wiednia i pochodził z kolekcji Esterházych. Jest jednym z dwóch obok Szlifierz płócien w Muzeum Sztuk Pięknych w Budapeszcie z późnego okresu twórczości Goi.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Francisco Goya. Poznań: Oxford Educational, 2006. ISBN 83-7425-497-1.
  2. a b Kazimierz Zawanowski: Francisco Goya y Lucientes. Warszawa: Arkady (W kręgu sztuki), 1975, s. 42.
  3. a b c d Robert Hughes: Goya. Artysta i jego czas. Warszawa: WAB, 2006, s. 272-273. ISBN 83-7414-248-0. OCLC 569990350.
  4. a b Clara Janés: Los genios de la pintura española: Goya. Madryt: SARPE, 1983, s. 93. ISBN 84-7700-100-6.
  5. María Jesús Díaz (red.): Goya. Madryt: Susaeta Ediciones, 2010, s. 191. ISBN 978-84-9928-021-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Klára Garaš: Malarstwo w Muzeum Sztuk Pięknych w Budapeszcie. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 1975.