Nowenna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nowenna (od łac. novem – dziewięć) – cykliczne nabożeństwo paraliturgiczne w Kościele katolickim lub prywatna modlitwa, zanoszona do Boga lub świętych przez dziewięć kolejnych dni. Nowenny są dozwolone, a nawet zalecane przez władze kościelne, ale wciąż nie mają właściwego i w pełni ustalonego miejsca w liturgii Kościoła.

Nowenny zazwyczaj poprzedzają większe święto lub uroczystość, np. nowenna przed Niedzielą Miłosierdzia Bożego, zaczynająca się w Wielki Piątek, nowenna przed Jubileuszowym Aktem Przyjęcia Jezusa za Króla i Pana[1] czy nowenna mająca na celu przygotowanie duchowe do beatyfikacji[2] lub kanonizacji[3][4].

Istnieją też nowenny odprawiane w dłuższych okresach czasu, np. nowenna pompejańska (54 dni, czyli 6 × 9 dni)[5], wielka nowenna do św. Józefa (9 tygodni)[6], dziewięcioletnia Wielka Nowenna przed Miellenium chrztu Polski (1957-1966)[7] czy dziewięcioletnia Wielka Nowenna Fatimska (2009-2017)[8] przed stuleciem objawień Matki Bożej w Fatimie. Znane są też tzw. nowenny nieustające, odprawiane zawsze w określonym dniu, np. Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy, odprawiana w każdą środę.

Nowenny są znane od starożytości, ale szczególnie popularne są od XVII wieku. Ich pierwowzorem jest modlitewne oczekiwanie apostołów w Wieczerniku na zesłanie Ducha Świętego po wniebowstąpieniu Jezusa, z którego wywodzi się starożytna tradycja modlitwy przez dziewięć dni między Wniebowstąpieniem a Niedzielą Pięćdziesiątnicy.

Większość nowenn zalicza się do kategorii modlitw prywatnych, odmawianych wytrwale dla uzyskania szczególnej łaski dla siebie, dla bliźnich albo w jakiejś innej intencji.

Nowenny są najczęściej praktykowane przez członków Kościoła rzymskokatolickiego, ale także przez anglikanów, prawosławnych i luteranów[9]. Nowenny bywają również wykorzystywane w kontekście ekumenicznym.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]