Ołeksandr Małyszenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ołeksandr Małyszenko
Imię i nazwisko Ołeksandr Wiktorowicz Małyszenko
Data i miejsce
urodzenia
30 czerwca 1960
Ługańsk, Ukraińska SRR
Pozycja napastnik
Wzrost 178 cm
Masa ciała 72 kg
Kariera juniorska
197?–1977 SDJuSzOR Zoria Woroszyłowgrad
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1978–1980
1981
1982–1985
1985–1986
1987
1988–1991
1991
1992
1993
1993
1993–1995
1995–1996
1996
1997
1998
Zoria Woroszyłowgrad
Tawrija Symferopol
Zoria Woroszyłowgrad
SKA Karpaty Lwów
Metalist Charków
Zoria Woroszyłowgrad
Chimik Siewierodonieck
Nyiregyházi FC
Eger FC
Awanhard Roweńky
Hajdúnánás FC
Chimik Siewierodonieck
Zoria Ługańsk
Desna Czernihów
Słowjaneć Konotop
77 (22)
32 (11)
112 (42)
79 (21)
23 (5)
127 (39)
18 (13)
? (?)
11 (2)
0 (0)
47 (13)
26 (9)
20 (8)
5 (2)
13 (3)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
?
?
1982
 ZSRR U-18
 ZSRR U-21
 ZSRR olimpijska
? (?)
? (?)
1 (0)

Ołeksandr Wiktorowicz Małyszenko (ukr. Олександр Вікторович Малишенко, ros. Александр Викторович Малышенко, Aleksandr Wiktorowicz Małyszenko; ur. 30 czerwca 1960 w Ługańsku, Ukraińska SRR) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji napastnika.

Kariera piłkarska[edytuj]

Kariera klubowa[edytuj]

Wychowanek SDJuSzOR Zoria Woroszyłowgrad. Pierwszy trener Wadym Dobyża. W 1978 rozpoczął karierę piłkarską w miejscowym klubie Zoria Woroszyłowgrad. W 1981 sezon grał w Tawrii Symferopol, po czym powrócił do Zorii. W latach 1985-1986 służył w wojskowej drużynie SKA Karpaty Lwów, a potem występował w klubie Metalist Charków, ale po sezonie ponownie wrócił do Zorii. Drugą połowę sezonu 1991 spędził w Chimiku Siewierodonieck. Na początku 1992 wyjechał do Węgier, gdzie bronił barw klubów Nyiregyházi FC, Eger FC i Hajdúnánás FC. W czasie przerwy letniej w sierpniu 1993 rozegrał 2 mecze w Pucharze Ukrainy w składzie zespołu Awanhard Roweńky. Latem 1995 powrócił do Ukrainy, gdzie został piłkarzem Chimika Siewierodonieck. Następnego lata ponownie wrócił do Zorii Woroszyłowgrad. Zimą 1997 przeszedł do Desny Czernihów, a zimą następnego 1998 do Słowjańca Konotop, w którym zakończył karierę piłkarską[1] [2].

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

Występował w juniorskiej oraz w młodzieżowej reprezentacji ZSRR. W 1982 rozegrał jeden mecz w olimpijskiej reprezentacji[1].

Sukcesy[edytuj]

Sukcesy klubowe[edytuj]

Sukcesy indywidualne[edytuj]

  • najlepszy strzelec w historii Zorii Ługańsk: 124 goli w 354 meczach mistrzostw i Pucharu

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]