Obraz cyfrowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Obraz cyfrowy (ang. digital image) – dwuwymiarowy obraz zapisany w postaci binarnej, możliwy do przechowywania w pamięci cyfrowej[1]. Pojęcie najczęściej dotyczy obrazu zapisanego w postaci rastrowej, w której obraz jest przedstawiony jako dwuwymiarowa macierz pikseli. W takim ujęciu można traktować obraz jako dwuwymiarową funkcję dyskretną przypisującą współrzędnym piksela jego kolor[2].

W szerszym ujęciu do obrazów cyfrowych można zaliczyć również grafikę wektorową, gdzie obraz jest przedstawiony za pomocą wzorów matematycznych. Obrazy wektorowe mogą być skalowane bez utraty jakości[3].

Należy zauważyć, że wizualizacja obrazu cyfrowego (np. jego wydruk lub wyświetlenie na ekranie) nie jest już obrazem cyfrowym, a analogowym[1][4].

Obraz cyfrowy może powstać przez digitalizację obrazu rzeczywistego (np. poprzez zrobienie zdjęcia cyfrowym aparatem fotograficznym lub zeskanowanie dokumentu)[5] lub przez metody syntetyczne. Do zapisu obrazu cyfrowego można wykorzystać różne formaty plików graficznych, często wykorzystujące kompresję danych.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Definition of a Digital Image (ang.). bowdoin.edu. [dostęp 2017-03-18].
  2. Tatiana Jaworska: Przetwarzanie obrazu. Przegląd z uwzględnieniem obrazowej bazy danych. ibspan.waw.pl. [dostęp 2017-03-18].
  3. Obraz cyfrowy. unicat.webd.pl. [dostęp 2017-03-18].
  4. Stefan Czyżewski: Technologiczne uwarunkowania definicji obrazu w technologiach video. scz.republika.pl. [dostęp 2017-03-18].
  5. Jacek Jarnicki: Inżynieria obrazów cyfrowych. pwr.wroc.pl. [dostęp 2017-03-18].