Piksel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wyświetlacz ciekłokrystaliczny z powiększonym fragmentem i widocznymi na nim pojedynczymi subpikselami
Piksele RGB na matrycy LCD wyświetlającej kolor pomarańczowy (u góry) i niebieski (na dole). Po prawej średnie zbliżenie, po lewej – duże zbliżenie pikseli tworzących te kolory.
Piksele na różnych typach wyświetlaczy
Piksele :)

Piksel (ang. pixel – wyraz utworzony ze zbitki dwóch angielskich słów: picture i element) jest to najmniejszy jednolity (przedstawiający konkretny kolor, patrz subpiksel) element obrazu wyświetlanego na ekranie (monitora komputerowego, telewizora itp.), drukowanego (dotyczy technologii druku punktowego) lub uzyskiwanego za pomocą urządzeń przetwarzania obrazu (aparatu cyfrowego, skanera).

Jeden piksel w odniesieniu do monitorów komputerowych to bardzo mały kwadrat (zwykle w granicach 0,28 mm, co daje 90 ppi) prostokąt lub ewentualnie trójkąt widzialny z odległości użytkowej jako wypełniony jednolitym kolorem. Tryb pracy monitora, a konkretnie jego rozdzielczość, to właśnie liczba pikseli jakie matryca posiada w pionie i poziomie. Przykładowo matryca Full HD, czyli o rozdzielczości 1920x1080, posiada 1920 pikseli w każdej linii, a linii tych ma 1080. W przypadku wyświetlaczy w tzw. smartfonach czy tabletach, rozmiar ich pikseli jest wielokrotnie mniejszy, ze względu na znacznie mniejszą odległość z jakiej użytkownicy z nich korzystają. Tutaj wyświetlacze nierzadko osiągają ponad 360 ppi, co jest prawie czterokrotnie większą niż w wypadku monitorów komputerowych.

Najczęściej stosowanym rozwiązaniem uzyskiwania kolorów na wyświetlaczu jest korzystanie z mieszania trzech barw podstawowych w systemie RGB, dające obraz kolorowy dzięki syntezie addytywnej. Obraz składa się z bardzo dużej liczby pikseli, których kolory mogą być niezależnie zmieniane. Każdy piksel składa się zwykle z trzech tzw. subpikseli, emitujących światło w kolorach: czerwonym, zielonym i niebieskim (zdjęcie obok). Odpowiednie sterowanie natężeniem emisji przez składowe subpiksele powoduje powstanie wypadkowego koloru całego piksela. W rezultacie kolorowi białemu odpowiada maksymalna intensywność świecenia wszystkich trzech składowych, kolorowi czarnemu – wszystkie subpiksele wygaszone.

Z istnieniem struktury obrazu złożonej z pikseli wiąże się zjawisko pikselizacji – deformacji obrazu związanej z dyskretyzacja zarejestrowanych informacji, gdy obraz wygląda gładko w pomniejszeniu lub widziany z większej odległości, natomiast w powiększeniu są widoczne poszczególne wiązki pikseli.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]