Oddech Kussmaula

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Oddech Kussmaula – patologiczny tor oddychania polegający na bardzo głębokim oddychaniu i zwiększonej częstości oddechów[1]; jedna z form hiperwentylacji. Pojawia się w m.in. w ketonowej śpiączce cukrzycowej[1], mocznicy, kwasicy metabolicznej[1]. Określany też jako „oddech Kussmaula-Kiena[2]”, „oddech gonionego psa” lub „oddech kwasiczy”.

Nazwa nadana dla uczczenia niemieckiego lekarza i naukowca Adolfa Kussmaula, który opisał swoje odkrycie w 1874[2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Szczeklik i Gajewski 2017 ↓, s. 613.
  2. a b Kussmaul's respiration w bazie Who Named It (ang.)
  3. A. Kussmaul: Zur Lehre vom Diabetes mellitus. Über eine eigenthümliche Todesart bei Diabetischen, über Acetonämie, Glycerin-Behandlung des Diabetes und Einspritzungen von Diastase in’s Blut bei dieser Krankheit., Deutsches Archiv für klinische Medicin, Leipzig, 1874, 14: 1-46. English translation in Ralph Hermon Major (1884-1970), Classic Descriptions of Disease. Springfield, C. C. Thomas, 1932. 2nd edition, 1939, 3rd edition, 1945.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Szczeklik, Piotr Gajewski: Interna Szczeklika 2017. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2017, s. 613. ISBN 978-83-7430-517-4.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.