Ogłodek wiązowiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ogłodek wiązowiec
Scolytus scolytus[1]
(Fabricius, 1775)
Ogłodek wiązowiec
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Rząd chrząszcze
Rodzina ryjkowcowate
Podrodzina kornikowate
Rodzaj Scolytus
Gatunek ogłodek wiązowiec

Ogłodek wiązowiec (Scolytus scolytus) – gatunek chrząszcza z podrodziny kornikowatych (Scolytinae). Występuje w Europie i północnej Azji. Ogłodek wiązowiec wraz z ogłodkiem wielorzędowym (S. multistriatus) był odpowiedzialny za holenderską chorobę wiązów, gdyż przenosił grzyb Ophiostoma ulmi. Samce tego chrząszcza osiągają 3–5 mm, a samice 4–6 mm długości[2]. Owad ten posiada ubarwienie czarne lub brunatne. Samica chrząszcza znosi jaja pod korą drzew. Z jaj wykluwają się młode, które żerują w korze.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Scolytus scolytus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Vladimir Novak, F. Hrozinka & B. Stary (1976). Atlas of insects harmful to forest trees Volume 1. Elesvier Scientific Publishing Company.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Władysław Strojny: Nasze zwierzęta. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1981. ISBN 83-09-00045-6.