Olga Kozierowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Olga Kozierowska (ur. 1976) – polska dziennikarka biznesowa, działaczka społeczna, mówczyni motywacyjna, trenerka i mentorka. Założycielka pierwszej w Polsce organizacji działającej na rzecz przedsiębiorczości kobiet i promocji ich sukcesów w biznesie pod nazwą Sukces Pisany Szminką. Związana z Grupą Eurozet.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończyła Szkołę Muzyczną II stopnia im. Fryderyka Chopina w Warszawie oraz University of Plymouth i Amsterdam School of Business otrzymując tytuł MAIB (2000). Studiowała też na Uniwersytecie Warszawskim na kierunku Zarządzanie i Marketing. Do 2009 roku związana była m.in. z międzynarodowymi korporacjami KLM, Unilever, DPD i GeoPost.

Od 2008 do 2014 roku pracowała w Radio PiN[1]. W latach 2010–2012 związana była z TVN24, gdzie prowadziła autorski program „Sukces Pisany Szminką”, a w latach 2014–2015 z TVP2 (Pytanie na śniadanie), gdzie prowadziła cykl aktywizujący zawodowo kobiety[2]. Od 2014 roku związana jest z grupą Eurozet, gdzie emitowane są jej dwa programy „Sukces Pisany Szminką” i „Stand Up Start Up”[1].

Jest pomysłodawczynią ogólnopolskiego konkursu „Sukces Pisany Szminką Bizneswoman Roku”, który od ponad 9 lat nagłaśnia i nagradza przedsiębiorcze kobiety w Polsce. Przewodniczącą jury konkursu jest Dr Irena Eris. W 2016 roku Honorową Ambasadorką konkursu była Noreena Hertz[3].

W 2015 roku premierę miał jej autorski projekt „Power Show” – połączenie monodramu z mową motywacyjną, stand-upem oraz inspiracją muzyczną. W 2016 roku założyła fundację, która prowadzi w Polsce program aktywizacji zawodowej kobiet „Sukces to ja". We wrześniu 2016 rozpoczęła współpracę z firmą Danone jako ambasadorka marki Activia.

Prowadziła m.in. program „LiveInSync” na portalu Onet.pl[4].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest mężatką i matką trójki dzieci[5].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Sukces Pisany Szminką, 2010[6]
  • Power Podręcznik, 2015[7]
  • Audiobook 21 DNI Przebudzenie, 2016[7]
  • Mój przyjaciel kryzys, 2017[7]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]