Unilever

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Unilever NV
Unilever PLC
Ilustracja
Fabryka Unilevera w Bydgoszczy, pierwsza inwestycja koncernu w Polsce (1991)
Forma prawna międzynarodowa firma
Data założenia 1930
Państwo  Holandia
 Wielka Brytania
Siedziba Holandia Rotterdam
Wielka Brytania Londyn
Branża handlowa
Produkty żywność
środki czystości
pielęgnacja ciała
Giełda NYSE: UL
brak współrzędnych
Strona internetowa

Unilever – międzynarodowa firma, w skład której wchodzi holenderski Unilever NV z siedzibą w Rotterdamie i brytyjski Unilever PLC z siedzibą w Londynie.

Produkuje głównie artykuły żywnościowe, środki czystości i higieny osobistej. Unilever zatrudnia 223 tys. pracowników (dane z 2008), łącznie w 365 zakładach na sześciu kontynentach. W 2006 osiągnął dochód na poziomie 40 miliardów (50 mld dolarów). Prezesem zarządu grupy (CEO) jest Paul Polman (nominowany w październiku 2008 – stan na luty 2009)[1]. Unilever posiada łącznie ponad 400 różnych marek na całym świecie, jednakże firma koncentruje się na trzynastu swoich najbardziej zyskownych markach – tzw. 'bilion-dollar brands' (ang. miliardowa marka), których średnia roczna sprzedaż przekracza miliard dolarów. Najlepsze 25 marek daje firmie Unilever ponad 70% całego rocznego dochodu[2].

Historia[edytuj]

Unilever powstał w 1930 z połączenia brytyjskiego producenta mydłaLever Brothers i holenderskiego producenta margarynyMargarine Unie. Powodem całej operacji było używanie tego samego surowca – oleju palmowego, służącego zarówno do wyrobu margaryny jak i mydła, dzięki czemu zamierzano osiągnąć większe oszczędności przy jego imporcie. W 1980 udziały ze sprzedaży mydła i tłuszczów roślinnych wynosiły już tylko 40% (w porównaniu do początkowych 90%).

W latach 30. XX w. Unilever poczynił duże inwestycje w Ameryce Łacińskiej. Firma powiększała się dzięki kolejnym przejęciom, m.in. w 1984 kupiła markę Brooke Bond (angielski producent herbaty), a w 1989 stała się właścicielem takich marek jak: Fabergé czy Elizabeth Arden przejmując Calvin Klein Cosmetics (sprzedane w 2000)[3]. Od roku 2000 Unilever rozpoczął podbój rynku amerykańskiego wprowadzając coraz szerszy asortyment oraz przejmując w kwietniu 2000 marki Ben & Jerry’s i Slim Fast.

Obecnie Unilever posiada fabryki niemal na każdym kontynencie oraz ośrodki badawcze w Polsce (Poznań), w Colworth i Port Sunlight w Anglii, w Vlaardingen w Holandii, Trumbull, Connecticut, i Englewood Cliffs, New Jersey w USA, Bangalore w Indiach, w Pakistanie oraz w Szanghaju w Chinach.

Unilever w Polsce[edytuj]

Przed II wojną światową koncern był właścicielem akcji kilkunastu fabryk w Polsce. Produkowały one m.in. margaryny, oleje, mydła, środki piorące. Radion, Lux, Vim, Kometa, Elida, Biały Jeleń i Ceres. W 1935 stał się współwłaścicielem fabryki produktów chemicznych przy ul. Szwedzkiej 20 w Warszawie, która od tego czasu działała pod nazwą Schicht-Lever[4]. Dzięki nowemu udziałowcowi spółka zapewniła sobie dostęp do taniego oleju palmowego z brytyjskich plantacji[4].

Po kilkudziesięciu latach nieobecności Unilever powrócił do Polski. W czerwcu 1991 koncern zakupił akcje bydgoskiej Polleny[5] i otworzył swoją pierwszą polską firmę: Lever Polska (m.in. Pollena 2000 – flagowy produkt tego zakładu wypromowany kampanią Ojciec prać).

Obecnie Unilever posiada w Polsce cztery zakłady produkcyjne:[6]

  • w Poznaniu (zupy w proszku, zupy mokre, przyprawy, majonezy i ketchupy),
  • w Katowicach (produkcja margaryn i tłuszczów, przyprawy w płynie oraz mieszanie, pakowanie i dystrybucja herbat),
  • w Bydgoszczy (detergenty, środki higieny osobistej, pasty do zębów),
  • w Baninie koło Gdańska (lody).

Koncern ma także centrum magazynowania i dystrybucji w Piotrkowie Trybunalskim oraz centrum usług finansowo-logistycznych w Katowicach. W 2016 zatrudniał w Polsce ok. 4 tys. pracowników[7].

Produkty[edytuj]

Unilever posiada w swoim asortymencie 400 marek, wiele z nich występuje tylko na lokalnych rynkach. Przykładowe z nich to m.in. :

Żywność[edytuj]

  • Amino – zupy i sosy instant,
  • Algida – lody,
  • Alsa – syropy i desery,
  • Amora – majonezy i dressingi (Francja),
  • Bertolli – sosy do makaronów i oliwa z oliwek, margaryny (Włochy, Niemcy)
  • Boursin – sery,
  • Bovril – wyciąg z wołowiny,
  • Breyers – lody,
  • Brooke Bond – herbaty,
  • Calvé – sosy, keczupy, musztardy, majonezy, masło orzechowe,
  • Country Crock – margaryna,
  • Delma (marka) – margaryna,
  • Flora – margaryna,
  • Findus – mrożonki (Włochy, Wielka Brytania, Skandynawia),
  • Hellmann’s – majonez, ketchup,
  • Kasia – margaryna,
  • Knorr – sosy suche i mokre, zupy, posiłki typu instant, mrożona żywność,
  • Lipton – herbaty,
  • Marmite – wyciąg z drożdży,
  • Ragú – sosy do makaronów,
  • Rama – margaryna,
  • Saga – herbata,
  • Skippy – masło orzechowe,
  • Slim Fast – produkty dietetyczne,
  • Tortex – ketchup,
  • Wish-Bone – dressingi.

Środki czystości[edytuj]

  • Cif – mleczka, spraye i płyny do czyszczenia powierzchni,
  • Coccolino – płyn do płukania tkanin,
  • Domestos – płyny i kostki do WC,
  • Sunil – proszek do prania
  • Omo – proszek do prania,
  • Persil – proszek do prania (marka pod szyldem Unilevera jedynie w Wielkiej Brytanii, Irlandii, Francji i Nowej Zelandii),
  • Pollena 2000 - proszek do prania,
  • Neutral – proszek do prania
  • Surf – proszek, płyn i kapsułki do prania

Pielęgnacja ciała[edytuj]

  • Axe – dezodoranty męskie, żele pod prysznic (w UK pod marką Lynx)
  • Clear – szampony przeciwłupieżowe dla kobiet i mężczyzn,
  • Dove – szampony, odżywki, balsamy, kremy, żele pod prysznic, dezodoranty damskie i mydła,
  • Lifebuoy – mydła (Indie, Indonezja, Malezja, Singapur, Pakistan, Wietnam),
  • Lux – mydło, żele i szampony,
  • Mist – mydła (Egipt),
  • Quix – płyn do zmywania (Chile),
  • Rexona – dezodoranty, mydła (w UK Rexona występuje pod marką Sure)
  • Signal – pasta do zębów,
  • Sunlight,
  • Sunsilk – szampony, odżywki, lakiery i pianki do włosów
  • Timotei – szampony, odżywki, lakiery i pianki do włosów,
  • Vaseline – balsamy, żele, dezodoranty (Brazylia, Hiszpania, Portugalia, Włochy, UK),
  • Vinólia – mydła (Brazylia)
  • Radox – żele do kąpieli (od 2009)

Krytyka[edytuj]

Działalność firmy często jest przedmiotem krytyki, głównie ze strony organizacji antyglobalistycznych i ekologicznych. Unilever bywa oskarżany o zatruwanie środowiska (m.in. przez Greenpeace[8]), testowanie swoich produktów na zwierzętach (m.in. przez PETA) i zatrudnianie małoletnich[9].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. http://www.unilever.com/aboutus/companystructure/executivedirectors/default.aspx
  2. Our apologies
  3. New York Times, February 15, 1996 "Unilever Agrees to Buy Helene Curtis".
  4. a b Michał Krasucki: Warszawskie dziedzictwo postindustrialne. Warszawa: Fundacja Hereditas, 2011, s. 172. ISBN 978-83-931723-5-1.
  5. Fabryka, który zaczynała od Persilu i Polleny, podbija świat
  6. Unilever planuje poważne inwestycje. „Rzeczpospolita”, s. B6, 16 listopada 2016. 
  7. Beata Drewnowska. Unilever planuje kolejne inwestycje w Bydgoszczy. „Rzeczpospolita (dodatek 'Życie Kujawsko-Pomorskiego')”, s. R3, 24 listopada 2016. 
  8. Unilever admits toxic dumping: will clean up but not come clean | Greenpeace UK
  9. Monsanto, Unilever Use Child Labor in India, www.indiaresource.org [dostęp 2017-11-27].

Linki zewnętrzne[edytuj]