Olgierd Kryczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Olgierd Kryczyński
Olgierd Najman-Mirza-Kryczyński
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 22 października 1884
Wilno
Data i miejsce śmierci 2 czerwca 1941
Smoleńsk
Zawód, zajęcie prawnik

Olgierd Najman-Mirza-Kryczyński (ur. 22 października 1884 w Wilnie, zm. 2 czerwca 1941 w Smoleńsku) − polski prawnik pochodzenia tatarskiego, działacz tatarski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Olgierd Najman-Mirza-Kryczyński urodził się 22 października 1884 roku w Wilnie. Był synem Konstantego i Marii z d. Achmatowicz oraz bratem Leona. Prawnik z wykształcenia[1]. Po rozpadzie władzy centralnej w Rosji pod koniec I wojny światowej wyjechał na Krym, angażując się w tamtejsze życie publiczne. Po podboju półwyspu przez bolszewików udał się do Azerbejdżanu, gdzie był w latach 1919−1920 wiceministrem sprawiedliwości, a w 1920 roku delegatem na konferencję państw Zakaukazia w Tbilisi, tam zaprezentował projekt konfederacji Azerbejdżanu, Gruzji i Armenii[2].

Po zajęciu regionu przez bolszewików zdołał wrócić do Polski, w której angażował się w działalność ruchu prometejskiego[2] oraz współtworzył życie kulturalne i społeczne polskich Tatarów, współzakładając w 1925 roku Związek Kulturalno-Oświatowy Tatarów RP[3] (przewodniczący Rady Centralnej[4]) i pracując w redakcji czasopisma „Rocznik Tatarski”[5]. Zawodowo związał się z wymiarem sprawiedliwości, m.in. pełnił funkcję prokuratora Sądu Okręgowego w Wilnie, od 1932 roku prokuratora Sądu Najwyższego[4].

Zmarł 2 czerwca 1941 roku[1] w więzieniu w Smoleńsku[3], zamordowany przez bolszewików[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Marek Jerzy Minakowski: Olgierd Najman-Mirza-Kryczyński h. Radwan (odm. tatarska) (ID: psb.13920.1) (pol.). W: Genealogia potomków Sejmu Wielkiego [on-line]. Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne. [dostęp 2014-10-10].
  2. a b c Adam Balcer. Muzułmanie marszałka Piłsudskiego. „Ale Historia”. 37/2014 (139), s. 5−6, 2014-09-15. Agora SA (pol.). 
  3. a b Selim Chazbijewicz: Polska sowietologia okresu międzywojennego (pol.). Debata - Portal Informacyjny Olsztyna, 2009-05-08. [dostęp 2014-10-10].
  4. a b Sławomir Hordejuk: INNI O TATARACH - TATARZY O SOBIE (pol.). [dostęp 2014-10-10].
  5. Remigiusz Okraska. Z rodu Tuhaj-beja: Tatarzy polscy (II). „Zakorzenienie”. 3/1999 (5). [dostęp 2014-10-10].