Open Shortest Path First

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

OSPF (ang. Open Shortest Path First), w wolnym tłumaczeniu: "pierwszeństwo ma najkrótsza ścieżka" ("open" oznacza otwartość, podobnie jak w Open Source) – protokół trasowania typu stanu łącza (ang. Link State). Zdefiniowany został jako OSPF wersji 2 w RFC 2328 (1998) dla IPv4.[1], a aktualizacja dla IPv6 jako OSPF wersji 3 w RFC 5340 (2008).[2] Jest zalecanym protokołem wśród protokołów niezależnych (np. RIP).

W przeciwieństwie do protokołu RIP, OSPF charakteryzuje się dobrą skalowalnością, wyborem optymalnych ścieżek, przyspieszoną zbieżnością i brakiem ograniczenia skoków powyżej 15. Przeznaczony jest dla sieci posiadających do 500 routerów w wyznaczonym obszarze trasowania.

Cechami protokołu OSPF są: trasowanie wielościeżkowe, trasowanie najmniejszym kosztem i równoważne obciążenia.

OSPF jest protokołem wewnątrzdomenowym – IGP).

Routery korzystające z tego protokołu porozumiewają się ze sobą za pomocą pięciu komunikatów:

  • Hello – nawiązywanie i utrzymywanie relacji sąsiedzkich
  • database descriptions – opis przechowywanych baz danych
  • requests link-state – żądanie informacji na temat stanów połączeń
  • updates link-state – aktualizacja stanów połączeń
  • acknowledgments links-state – potwierdzenia stanów połączeń

Protokół OSPF używa hierarchicznej struktury sieci z podziałem na obszary z centralnie umieszczonym obszarem zerowym (ang. area 0), który pośredniczy w wymianie tras między wszystkimi obszarami w domenie OSPF.

OSPF jest protokołem typu link-state jedynie wewnątrz obszaru. Oznacza to, że w ramach pojedynczego obszaru wszystkie routery znają całą jego topologię i wymieniają się między sobą informacjami o stanie łączy a każdy z nich przelicza trasy samodzielnie (algorytm Dijkstry). Między obszarami OSPF działa jak protokół typu distance-vector, co oznacza, że routery brzegowe obszarów wymieniają się między sobą gotowymi trasami. Istnienie obszaru zerowego umożliwia trasowanie pakietów pomiędzy obszarami bez powstawania pętli.

OSPF, aby zmniejszyć ilość pakietów rozsyłanych w sieci, wybiera router desygnowany DR (ang. designated router) oraz zapasowy BDR (ang. backup designated router), które służą do wymiany informacji o stanie łączy z pozostałymi routerami OSPF. Komunikat hello służy tutaj do wyboru DR i BDR oraz do wykrywania nieaktywnych sąsiednich routerów OSPF.

 Nagłówek protokołu[edytuj | edytuj kod]

Istnieją 3 wersje protokołu oznaczone odpowiednio OSPFv1 (version 1), OSPFv2 (version 2) oraz OSPFv3 (dla IPv6).

+ Bity 0 - 7 8 - 15 16 - 31
0 Wersja Typ Długość ramki
32 Identyfikator Routera
64 Identyfikator Obszaru
96 Suma Kontrolna Typ Autoryzacji
128 Kod Uwierzytelnienia
160 Dane

Wersja (8 bitów) - Numer wersji OSPF.

Typ (8 bitów) - Informacja, czy dana ramka jest zapytaniem czy odpowiedzią.

Długość Ramki (16 bitów) - Rozmiar ramki OSPF włączenie z nagłówkiem w bitach.

Identyfikator Routera (32 bitów) - identyfikator routera z którego nadano pakiet.

Identyfikator Obszaru (32 bitów) - identyfikator obszaru (podsieci), w którym porusza się pakiet. Pakiet OSPF związany jest zazwyczaj z jednym obszarem i robi tylko jeden przeskok. Pakiety przechodzące przez wirtualne łącza są oznaczone tak zwanym "backbone Area", który wynosi 0.0.0.0

Suma Kontrolna (16 bitów) - Średnia suma kontrolna IP całej zawartości pakietu, zaczynając od nagłówka pakietu OSPF, ale z wyłączeniem pola uwierzytelniania o długości 64 bitów.

Typ Autoryzacji (16 bitów) - Określa procedure uwierzytelniania, która ma być używany dla tego pakietu.

Kod Uwierzytelniania (64 bitów) - Opisane w RFC 2328.

Dane (kolejne bity) - Dane o zmiennej długości.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. J. Moy: [RFC 2328 OSPF Version 2]. kwiecień 1998. [dostęp 2007-09-28]. OSPFv2.
  2. R. Coltun: [RFC 5340 OSPF for IPv6]. lipiec 2008. [dostęp 2008-07-23]. OSPFv3.