Operat ewidencyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Operat ewidencyjny – w geodezji, dokumentacja tworząca wraz z komputerowymi bazami danych ewidencyjnych ewidencję gruntów i budynków.

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001[1] w skład operatu ewidencyjnego wchodzą:

  • operat opisowo-kartograficzny, który składa się z
    • komputerowych wydruków raportów, które obrazują dane ewidencyjne w momencie zakładania ewidencji
    • kopii odpowiedniego fragmentu mapy
  • operat geodezyjno-prawny, który jest zbiorem dowodów prowadzonym dla każdego obrębu ewidencyjnego, uzasadniających wpisy do komputerowych baz danych ewidencyjnych.

Aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]