Orientacja sportowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Symbol dyscyplin orientacji sportowej

Orientacja sportowa (OS, ang. orienteering) – ogół dyscyplin sportowych, w których cechą wspólną jest nawigacja w terenie przy użyciu mapy i kompasu w celu pokonania w jak najkrótszym czasie trasy wyznaczonej przez punkty kontrolne[1]. Najstarszą, a zarazem najpopularniejsza formą orientacji sportowej jest bieg na orientację. Dyscypliny orientacji sportowej zawierają się w ogólniejszym pojęciu imprez na orientację.

W Polsce organem kierującym działaniami związanymi z orientacją sportową jest Polski Związek Orientacji Sportowej (PZOS), a międzynarodowym organem zrzeszającym narodowe związki jest International Orienteering Federation (IOF).

Do dyscyplin orientacji sportowej oficjalnie zalicza się (dyscypliny uznane przez IOF)[2][1]:

Spośród innych form orientacji sportowej można wymienić np. radioorientację sportową lub rogaining.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b O CO BIEGA. Polski Związek Orientacji Sportowej. [dostęp 17 grudnia 2010].
  2. STATUTES OF THE INTERNATIONAL ORIENTEERING FEDERATION (IOF). International Orienteering Federation, 2010. s. 1. [dostęp 17 grudnia 2010].