Płyta HDF

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Płyta HDF (ang. High Density Fibreboard) – płyta z włókien drzewnych (płyta pilśniowa), charakteryzująca się dużą twardością i podwyższoną gęstością.

Płyty HDF są przeznaczone do produkcji paneli podłogowych. Są także materiałem nośnym do powlekania laminatami HPL i CPL, papierami żywiczymi i okleinami naturalnymi. Produkty wykonane na bazie płyty HDF standard są przeznaczone do użytkowania w pomieszczeniach suchych.

Płyty HDF surowe mają podobne zastosowanie jak płyty MDF surowe, z tą różnicą, że są to cienkie płyty będące alternatywą dla sklejki drewnianej. Są pokryte lakierami wodorozcieńczalnymi i lakierami UV. Materiałem bazowym płyt HDF lakierowanych są płyty HDF surowe. Posiadają one podwyższoną odporność powierzchni lakierowanej na warunki atmosferyczne oraz substancje chemiczne. Są łatwe w utrzymaniu czystości i pielęgnacji.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]