Pachira wodna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pachira wodna
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

różopodobne

Rząd

ślazowce

Rodzina

ślazowate

Podrodzina

wełniakowe

Rodzaj

pachira

Gatunek

pachira wodna

Nazwa systematyczna
Pachira aquatica Aubl.
Hist. Pl. Guiane 726 1775[3]
Synonimy
  • Bombax aquaticum (Aubl.) K.Schum.
  • Pachira macrocarpa (Schltdl. & Cham.) Walp.
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Pachira wodna (Pachira aquatica) – gatunek rośliny z rodziny wełniakowatych, pochodzącej z tropikalnych obszarów Ameryki. Na stanowiskach naturalnych rośnie na terenach okresowo zalewanych. Nasiona mogą kiełkować już w wodzie i zaczynają rosnąć bezpośrednio po dostaniu się na stały grunt. Stosunkowo odporna na zasolenie. Strefy mrozoodporności: 9-11.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Drzewo osiągające do 20 m wysokości. Kora gładka, szarobrązowa. Często korzenie szkarpowe.
Liście
Dłoniaste, naprzemianległe, ogonki o długości do 25 cm, z 5-9 podługowatymi, krótkoogonkowymi listkami o długości do 30 cm.
Kwiaty
Bardzo duże (o średnicy do 35 cm), pojedyncze lub po trzy, o zapachu wanilii. 5 długich i wąskich płatków korony w kolorze kremowym do zielonkawożółtego. Ponad 200 pręcików u nasady białych lub żółtych, w górnej części czerwonych, tworzących pędzelek. Kwiaty otwierają się w nocy, zamykają się rankiem.
Owoce
Duże, długości do 40 cm, torebki od kuliste do podługowato-eliptycznych, z 5 podłużnymi fałdkami, zawierające kilka podłużnych, brązowych nasion.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Sadzona powszechnie jako drzewo uliczne.
  • Na Dalekim wschodzie popularna również w pomieszczeniach, jako roślina mająca przynosić powodzenie finansowe (tzw. "money tree", chiń. 發財樹 fācái shù).
  • Nasiona, zwane orzechami saba, są jadalne na surowo, po ugotowaniu lub upieczeniu. Spożywa się również młode listki[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2012-04-08] (ang.).
  3. Plant List. [dostęp 2012-04-08]. (ang.).
  4. Pachira aquatica, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  5. Pachira aquatica, www.floridata.com [dostęp 2017-11-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jens G. Rohwer, Atlas roślin tropikalnych, Małgorzata Świdzińska (tłum.), Warszawa: HORYZONT, 2002, ISBN 83-7311-378-9, OCLC 68634821.
  • Kirsten Albrecht Llamas: Tropical Flowering Plants. Portland: Timber Press, 2008. ISBN 978-0-88192-585-2.