Pachyptila

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pachyptila[1]
Illiger, 1811[2]
Przedstawiciel rodzaju – petrelek szerokodzioby (P. vittata)
Przedstawiciel rodzaju – petrelek szerokodzioby (P. vittata)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd rurkonose
Rodzina burzykowate
Rodzaj Pachyptila
Typ nomenklatoryczny

Procellaria forsteri Latham = Procellaria vittata G. Forster

Synonimy
  • Pseudoprion Coues, 1866[3]
  • Fulmariprion Mathews, 1912[4]
  • Heteroprion Mathews, 1912[5]
  • Attaprion Mathews, 1933[6]
  • Salviprion Mathews, 1943[7]
Gatunki

zobacz opis w tekście

Pachyptila – rodzaj ptaka z rodziny burzykowatych (Procellariidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące na Oceanie Południowym i Indyjski oraz Antarktydzie[8].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 25–30 cm; masa ciała 90–237 g; rozpiętość skrzydeł 56–66 cm[9].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

  • Pachyptila: gr. παχυς pakhus – gęsty, gruby; πτιλον ptilon – pióro, upierzenie[10].
  • Pseudoprion: gr. ψευδος pseudos – fałszywy; rodzaj Prion Lesson, 1829[11]. Gatunek typowy: Prion turtur Gould = Procellaria turtur Kuhl.
  • Fulmariprion: rodzaj Fulmarus Stephens, 1826; rodzaj Prion Lesson, 1829[12]. Gatunek typowy: Pseudoprion turtur crassirostris Mathews.
  • Heteroprion: gr. ἑτερος heteros – różny, inny; rodzaj Prion Lesson, 1829[13]. Gatunek typowy: Heteroprion belcheri Mathews.
  • Attaprion: gr. αττα atta – jakiś rodzaj; rodzaj Prion Lesson, 1829[14]. Gatunek typowy: Procellaria desolata J.F. Gmelin.
  • Salviprion: Osbert Salvin (1835-1898), angielski ornitolog; rodzaj Prion Lesson, 1829[15]. Gatunek typowy: Prion uittatus salvini Mathews.

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[16]:

Przypisy

  1. Pachyptila, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J.K.W. Illiger: Prodromus systematis mammalium et avium additis terminis zoographicis utriusque classis, eorumque versione germanica. Berolini: sumptibus C. Salfeld, 1811, s. 274. (łac.)
  3. E. Coues. Critical Review of the Family Procellariidæ: Part IV; Embracing the Æstrelateæ and the Prioneæ. „Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia”. 1866, s. 164, 1866 (ang.). 
  4. Mathews 1912 ↓, s. 215.
  5. Mathews 1912 ↓, s. 222.
  6. G.M. Mathews. A description of a new genus of Whale-bird. „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. 54, s. 25, 1933 (ang.). 
  7. G.M. Mathws: G.M. Mathews, E.J.L. Hallstrom: Notes on the Order Procellariiformes. Verity Hewitt Bookshop: Canberra, 1943, s. 27. (ang.)
  8. F. Gill, D. Donsker (red.): Loons, penguins, petrels (ang.). IOC World Bird List: Version 6.3. [dostęp 2016-10-24].
  9. C. Carboneras: Family Procellariidae (Petrels and Shearwaters). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992, s. 248–249. ISBN 84-87334-10-5. (ang.)
  10. Jobling 2016 ↓, s. Pachyptila.
  11. Jobling 2016 ↓, s. Pseudoprion.
  12. Jobling 2016 ↓, s. Fulmariprion.
  13. Jobling 2016 ↓, s. Heteroprion.
  14. Jobling 2016 ↓, s. Attaprion.
  15. Jobling 2016 ↓, s. Salviprion.
  16. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Procellariidae Leach, 1820 - burzykowate - Petrels & Shearwaters (Wersja: 2016-05-15). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-10-24].

Bibliografia[edytuj]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2016. [dostęp 2016-10-24]. (ang.)
  2. G.M. Mathews: The Birds of Australia. Cz. 2. London: H.F. & G. Witherby, 1912, s. 1–504. (ang.)