Pademelon czerwonoszyi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pademelon czerwonoszyi
Thylogale thetis[1]
(Lesson, 1828)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada ssaki niższe
Nadrząd torbacze
Rząd dwuprzodozębowce
Rodzina kangurowate
Podrodzina kangury
Rodzaj pademelon
Gatunek pademelon czerwonoszyi
Synonimy
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[5]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Pademelon czerwonoszyi[6] (Thylogale thetis) – gatunek ssaka z podrodziny kangurów (Macropodinae) w obrębie rodziny kangurowatych (Macropodidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Pademelon czerwonoszyi występuje we wschodniej Australii od Gladstone w południowo-wschodnim Queensland do Illawarry w południowo-wschodniej Nowej Południowej Walii[7][8].

Taksonomia[edytuj | edytuj kod]

Gatunek po raz pierwszy naukowo opisał w 1828 roku francuski chirurg i przyrodnik René Lesson nadając mu nazwę Halmaturus thetis[2]. Jako miejsce typowe odłowu holotypu Lesson wskazał Sydney, w Nowej Południowej Walii, w Australii[2][9].

Gatunek monotypowy[8].

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Thylogale: gr. θυλακος thulakos „wór”; γαλεή galeē lub γαλή galē „łasica”[10].
  • thetis: francuska fregata „La Thétis” na której służył Rene Lésson i na której przywiózł do Europy okaz typowy[11].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała (bez ogona) samic 29–50 cm, samców 30–62 cm, długość ogona samic 27–37 cm, samców 27–51 cm; masa ciała samic 1,8–4,3 kg, samic 2,5–9,1 kg[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Thylogale thetis, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b c R.-P. Lesson: Manuel de mammalogie, ou histoire naturelle des mammiferes. Paris: J. B. Bailliere, 1827, s. 229. (ang.)
  3. J.E. Gray. Description of some new or little known Mammalia, principally in the British Museum Collection. „The Magazine of Natural History and Journal of Zoology, Botany, Mineralogy, Geology and Meteorology”. New Series. 1, s. 583, 1837 (ang.). 
  4. J.A. Wagner: Supplementband. W: J.Ch.D. von Schreber: Die Säugthiere in Abbildungen nach der Natur, mit Beschreibungen. Cz. 3: Die Beutelthiere und Nager (erster Abschnitt). Erlangen: Expedition des Schreber’schen säugthier- und des Esper’schen Schmetterlingswerkes, 1843, s. 128. (niem.)
  5. M. Ellis i inni, Thylogale thetis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] [dostęp 2021-06-16] (ang.).
  6. Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 18. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  7. a b M. Eldridge & G. Coulson: Family Macropodidae (Kangaroos and Wallabies). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 5: Monotremes and Marsupials. Barcelona: Lynx Edicions, 2015, s. 699. ISBN 978-84-96553-99-6. (ang.)
  8. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 94. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.)
  9. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red.): Species Thylogale thetis. W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-10-26].
  10. T.S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Washington: Government Printing Office, 1904, s. 678, seria: North American Fauna. (ang.)
  11. B. Beolens, M. Watkins & M. Grayson: The Eponym Dictionary of Mammals. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2009, s. 409. ISBN 978-0-8018-9304-9. (ang.)