Panarea
38°38′14″N 15°04′02″E/38,637222 15,067222.jpg) Wyspa Panarea | |
| Kontynent | |
|---|---|
| Państwo | |
| Akwen | |
| Powierzchnia |
3,3 km² |
| Populacja • liczba ludności • gęstość |
|
Położenie na mapie Sycylii  | |
Położenie na mapie Włoch  | |
| 38°38′14″N 15°04′02″E/38,637222 15,067222 | |
Panarea (starożytna Euonimo) – wyspa wulkaniczna, najmniejsza z siedmiu głównych wysp archipelagu Liparyjskiego (Eoliańskiego). Powierzchnia 3,3 km², maksymalna wysokość to 421 m n.p.m. (Punta del Corvo). Na wyspie mieszka około 300 osób. Podczas sezonu turystycznego (sierpień) liczba ta wzrasta dziesięciokrotnie.
Geografia
[edytuj | edytuj kod]Panarea jest wynikiem skomplikowanej historii wulkanicznej, rozpoczętej 200 000 lat temu. Były to głównie wylewy gęstej, wapienno-alkalicznej magmy (częściowo wysoko potasowej), tworzącej kopuły zbudowane ze skał od bazaltowych andezytów do dacytów. Zjawiska te podzielono na trzy etapy: Paleo-Panarei, pośredni i końcowy. Najnowsze erupcje miały miejsce około 10 000 lat temu, w odległości 2–4 km na wschód i północny wschód od Panarei. Ich wynikiem jest archipelag małych wysepek: Dattilo, Lisca Bianca, Lisca Nera, Bottaro, Panarelli i Basiluzzo.
Cały archipelag Panarei reprezentuje duże ciało wulkaniczne, o powierzchni około 460 km², wznoszące się z głębokości poniżej 1200 m. Obecnie aktywność wulkaniczna tego obszaru przejawia się jedynie w postaci fumaroli, występujących na Panarei oraz pod powierzchnią morza, w okolicach mniejszych wysepek. Fumarole te znane były od czasów grecko-rzymskich.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Boris Behncke, Instituto Nazionale di Geofisica e Vulcanologia, Sezione di Catania – The Aeolian Islands. boris.vulcanoetna.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-01-12)]. (ang.)
- Boris Behncke, Instituto Nazionale di Geofisica e Vulcanologia, Sezione di Catania – Panarea. boris.vulcanoetna.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-03-19)]. (ang.)
- Aeolian Islands, to the discovery of the seven sisters, Lipari-Vulcano-Salina-Panarea-Stromboli-Filicudi-Alicudi, with a dossier on the Aeolian Museum of Lipari and topographic maps of the Islands, 2001, New Cards Editions, Sambuceto (CH).